Kievitsbloem in het veld

In 2013 ben ik samen met Loes al een keer naar de Wilde Kievitsbloem geweest. 

Toen overdag met heel hard licht. Nu een paar jaar later weten we wel beter 

dat het ook zoveel anders kan met vroeg ochtendlicht, of late avondlicht. 

En nu gaan, Loes, Gonnie en ik ons Paasweekend daar 

doorbrengen in Zwolle.

De Wilde Kievisbloem is een zeldzaam plantje en is maar in een paar gebieden in

 Nederland echt in het wild te vinden. Nico van Gelder, van DDN, nodigt een

 groep uit om daar in de vroege ochtend aanwezig te zijn. 

Wij hadden gehoopt dat het voor ons een nieuw plekje zou zijn, maar het is

 het zelfde veldje waar wij in 2013 ook waren geweest. 

We verzamelen op een parkeerplaats, rond de klok van 6 uur,  die goed in de

 TomTom vermeld staat, en wanneer we allemaal aanwezig zijn gaan we

 de dijk op naar het veldje.

We zien heel langzaam de zon opkomen na een super koude nacht, daardoor 

veel dauw op het veldje, wat prachtige bokeh geeft op de foto's. 

We zijn er blij mee.

Omdat het paasweekend is verwennen we ons met overnachtingen in Zwolle. 

Daardoor hebben we meerdere kansen om er iets moois van te maken.

Alleen met welke lens ga ik deze ochtend fotograferen. ...?? het is voor ons alle 

drie een verrassing wat we pakken wanneer we in het veld zijn.

We willen het een keer anders, dan wat we altijd met de bloempjes doen, 

de macro pakken. 

Die blijft bij mij nu een keer in de tas, ik zeg erbij, deze ochtend. Ik begin met de

 telelens. Wat is dit anders kijken, hier moet ik erg

aan wennen.

Ik heb met de telelens een keer de bloembollen gedaan en dat pakte toen ook

 redelijk goed uit, dus gewoon proberen, wanneer het niet lukt is 

er altijd nog een herkansing. 

Die gedachten maken het wel makkelijker om nu, vooral rustig, te kijken 

naar kievitsbloemen die op de goede plek staan, waar weinig grassprietjes 

of andere bloemen in de weg staan. 

Ik kan ook weer niet te lang wachten en nadenken en zoeken want het zonnetje

 komt toch sneller omhoog dan dat we allemaal hoopte. 

Het is echt genieten om hier nu te zijn. Een mooiere ochtend is haast niet 

voor te stellen.

In het veld staan rode en witte kievitsbloemen, 

alle twee even fotogeniek. 

Dit zijn de foto's van kievitsbloemen in het veld en de volgende blog over 

de kievitsbloem gaat er heel anders uitzien. Hou de blog in de gaten, jullie

 weten dat ik wel eens gek kan doen.

Wanneer we weer in het hotel zijn na een prachtige dag, zien we de schaal

 met paaseitjes staan, is het toch nog een beetje

 pasen voor ons.

Datum: 16 april 2017

Wilde Kievitsbloem

Vandaag gaan we opzoek naar de Wilde Kievitsbloem. Op internet staat niet veel waar deze te vinden zijn, dus elke aanwijzing  hebben we gespaard en nu na drie jaar gaan we de gok proberen om ze te vinden. De Overijsselse Vecht, maar die is wel heel erg lang. De Overijsselse Vecht moet uiterwaarden hebben, dus bij dat soort plekken moeten we zoeken. Zwolle hadden we ook een keer gelezen. En dan via Google Earth zoeken waar we eventueel moeten zijn. Verschillende straat namen opgeschreven en met behulp van de lokale bevolking kwamen we een heel eind. 

We hebben ook een klein feestje, Loes is vandaag jarig, jammer dat het te 

warm weer was om de gebakjes in de auto mee te nemen..;-) Om zo je 

verjaardag te vieren tussen de bloempjes is weer eens iets anders.

Omdat we niet weten hoe groot de Kievitsbloemen zijn weten we ook nog 

niet zo goed waarna we moeten zoeken. Bij elk pad dat naar de uiterwaarden loopt

 stoppen en lopen we een stukje. We blijven volhouden, we zien prachtige 

ooievaarsnesten, we willen bijna de tele op ons toestel gaan doen, we 

moeten toch ergens mee thuis komen. Maar we doen het niet, we gaan 

verder met zoeken.

En dan plots zien we ze staan, auto langs de weg neer gezet en we laten de 

bloempjes even op ons inwerken. De wind is hier in dit gras op deze plek wel een

 hindernis. We willen spelen met de camera, of is het schilderen met de camera.?? .

 Het is er even in komen, wat weten we allemaal, we praten wat af als we zo

 in het gras liggen. 

We zoeken eerst naar een mooie achtergrond, die is gevonden, op de achtergrond

 is hier het riet te zien. En ik heb het geluk dat er een beestje in beeld vliegt. 

En dubbele kievitsbloem, en weer een beestje, maar het is het net niet. Het 

zonnetje is er ook niet altijd, spelen met lichtval wordt dan al moeilijker. Maar we 

hebben de hele middag en we kunnen alle twee heerlijk op 1 m2 de hele 

middag zoet zijn. 

Dan probeer ik het maar eens met een geel bloempje, dacht even dat het 

misschien aan de kleur kan liggen dat het niet echt lukt.

Heb het echt even gehad en we beginnen te lullen dat we maar moeten gaan 

punniken, met zo'n paddenstoel zoals we vroeger hadden en een haaknaald. 

Weet je nog hoe het moet, tuurlijk weten we dat alle twee nog.

En mijn volgers weten dat ik soms lekker gek kan doen, dit is er ook weer zo een. 

Met de camera echt tussen de kievitsbloem duiken en dan maar draaien aan de

 lens, en dan net alleen dat grassprietje scherp. Schilderachtig is het wel. Nu een 

beetje acrylverf erbij en ik heb een kleine Picasso...

Een schilderachtige achtergrond, maar wat heb ik nu gedaan..?? was de 

kievitsbloem nu ver weg of dichtbij, welke diafragma. Even terug kijken 

naar de Exif gegevens.  Dit begint er

 toch een beetje op te lijken...

Deze kievitsbloem staat ver weg en met veel gras ervoor. De achtergrond is nu 

spookachtig, of is het de wind die het riet heen en weer beweegt...?? We hebben 

er leerzame middag. Als we er maar lol in hebben.

Herhaling, is ook een woord wat we vaak roepen. Dat is in deze foto goed gelukt, 

maar het blijft zoeken en kijken en nog beter zoeken.

Is deze nu gelukt of een misser, weet nog heel goed wanneer ik deze maakt. Het is 

de eerste foto die ik met links in Photoshop bewerkte. Het rechter pootje moet

 een beetje rustig aan doen, de kleuren van de kievitsbloem zijn nog goed,  alleen

 het blauw en groen zijn een beetje anders geworden. 

Nog een dubbele kievitsbloem, lekker in het midden.

Aan het eind van de middag hebben we het door hoe het moet. Elke keer is het 

bij ons weer dat we er even in moeten komen. De volgende keer nemen we

 weer onze camera mee en laten we de punnik thuis. 

Datum: 24-04-2013