25-05-2012
We hebben er vanavond een oefening bij, onze lenzen stellen niet automatisch
scherp, oeps, even terug schakelen naar handmatig instellen. De Bonte Vliegenvanger
is al zo klein, en wanneer ze op de achterste tak gaan zitten is het niet te doen, pa en
ma gaan gelukkig ook op de voorste tak zitten, want dan gaat het scherpstellen met
de hand gelukkig goed.
We hebben ook ruzie met de gaten in het camouflagenet, dan maar een paar stukken
stuk trekken, zo nu is het gat groot genoeg om de lens er door heen te doen.
Wat is het moeilijk om met de hand scherp te stellen, ze zijn zo vlug dat we echt snel
moeten zijn, en dan zitten we ook nog met z'n tweetjes onder het camouflagenet, en
dat geeft wel eens ongewenste beweging, we moeten alle twee aan onze lens draaien.
De licht omstandigheden zijn anders bij het nestkastje dan op de takken, het is constant
de sluitertijd veranderen om een goed belichte foto te krijgen, maar met het
aanvliegen moeten we natuurlijk wel genoeg sluitertijd hebben om een goede
foto te krijgen.
Had ook nooit verwacht dat deze foto's op het oogje scherp zouden zijn, het gaat
allemaal zo snel, maar wat ben ik hier blij mee...
Heb er een paar tussen uit gehaald, de ontspanknop was in continu stand ingedrukt,
het leek wel een beroemdheid die langs kwam...paparazzi fotografen
Zo en nu even rust, even kijken of alles goed is met de kinders.
Rupsjes worden heel veel aangeleverd bij de kleintjes, jammer dat ik dit jaar nog
geen rups ben tegen gekomen, het weer is er ook niet echt naar.
Maar nu weet ik ook waar ze allemaal heen gaan, in de mondjes van de kleintjes.
Het was weer een avond die we niet snel zullen vergeten, dank je wel Loes voor dit
mooie plekje.
