Incanto Images Fotografie

Incanto Images betekent betoverende foto's.
Ik hoop dat de betovering werkt en dat je kan genieten van de foto's.
Van macro- tot landschapfotografie en alles wat daar tussen in zit.





Posts tonen met het label Groothoek fotografie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Groothoek fotografie. Alle posts tonen

Rondje Nederrijn


Vandaag gaan we iets heel anders doen, geen buikschuif macro tussen de krokussen
 maar landschap fotografie.






Jet en ik gaan een rondje Nederrijn doen. We beginnen bij Wijk bij Duurstede, 
nemen het pontje terug richting Everdingen.





Op facebook hadden we bomen partijen gezien in winterkleed, dan ziet het er 
toch allemaal net even iets anders uit. 






Ik neem alleen de groothoek 14-24 mee. Moet daar maar eens mee leren werken. 
Wat valt het tegen, vooral toen de foto's thuis op de computer
 zichtbaar waren.






Onderweg hadden we het er al over, mooie plekjes gevonden met lijnen en hoog 
water, maar wat kunnen we hier van maken. We zeiden al tegen elkaar, dat wordt
 flink aan de schuifjes trekken. 






Ik heb er een serie in deze tint van gemaakt. Echt zwart/wit is het niet. Ik heb elke
 keer het zelfde kleurnummer ingevuld, en hooglichten en contrast een
 beetje mee gespeeld.






En dan heb ik wel eens gelezen dat het mooi oogt wanneer er bij de groothoek lens
 iets op de voorgrond goed zichtbaar is. 






Soms heb ik dat gevoel dus niet, zonder iets op de voorgrond geeft mij veel meer 
rust in de foto. Het blijft dus spelen en zoeken naar lijnen  
en voorgronden.






En moet je dan veel op te foto of iets minder. Wat maakt het allemaal uit, als je maar een 
leuke dag hebt. Vorige week stonden we nog met onze snowboots op het ijs en
 in de sneeuw. En vandaag zonder jas er heerlijk op uit. 






Het water was flink aan het stromen, we hadden helaas onze filters niet bij ons. 






En naar deze bomen waren we op zoek....






En terwijl we bij het pontje wachten om over te steken, hoorde we van mensen 
op de fiets dat ze bevers hadden gezien, het was niet zover van het pontje vandaan, 
dus daar zijn we even heen gereden. Omdat het water hoog staat kunnen
 ze niet meer in hun huisje. De bevers zaten ver weg, maar wel heel 
bijzonder om te zien. 

21 februari 2021

 

Texel - verjaardag feestje dag 2


Na ons avontuur van gisterenavond, om met lange sluitertijd een mooie 
lucht te pakken, gaan we deze ochtend in de herkansing. 

Loes, Gonnie en ik , hebben gisteravond naar Buienradar gekeken, en het kan
 wel eens een mooie ochtend worden.  Vroeg uit de veren en in het donker rijden
 we naar het haventje van De Cocksdorp.

We zien al een beetje een kleur aan de horizon tijdens het rijden en met onze 
statief en filters klimmen we de dijk over. 

Helaas niet een hele mooie zonsopkomst, de bewolking maakt het goed, 
waardoor de zon zich een klein beetje laat zien, en de weerspiegeling op het 
water doet de rest.






Op verschillende plekjes worden de Lee filters uitgetest. Het zonnetje probeert 
er door te prikken, door de bewolking kunnen we nu wel lang spelen met 
lange sluitertijd. 






Het haventje heeft verschillende steigers en omdat we toch alle tijd hebben neem
 ik een kijkje aan de linkerkant van de steiger. Een plek waar niet zo veel te
 zien is. Even proberen hoe dat met de groothoek op de kiek
 komt te staan. 






Aan de zelfde kant, alleen nu met de basalt blokken op de voorgrond.






Wat een rust, alleen een paar vogels die geluid maken, en wij natuurlijk, wat
 kunnen we gezellig babbelen tijdens het foto's maken.

We hebben alle hoeken geprobeerd en gaan weer naar ons huisje. Heerlijke
 erwtensoep maken, dan is dat vast klaar. Dan kunnen we eten wanneer we
 thuis komen. Want een uitstapje met z'n drietjes loopt nooit zoals we 
van te voren in gedachten hebben. 

Wat staat er voor de middag op ons lijstje..?
* De Vuurtoren
* De duinen met de mooie inkijkjes
* De zee met lange sluitertijd....
Met onze wensen komen we tijd te kort. We gaan voor een combinatie van
 deze drie. De vuurtoren en de duinen, dat is wat we willen gaan doen. 

Het wordt alleen de vuurtoren, tijd voor de duinen hebben we 
niet eens meer.






We beginnen met het fotograferen van de vuurtoren, maar helaas, die belanden
 allemaal in de prullenbak. Het licht is niet goed, daarom lopen we naar de 
rand van de zee en komen daar leuke structuren tegen. 






Met de groothoek op de camera geeft dit soms hele aparte beelden. 






Het is even wennen, dit hebben we alle drie in tijden niet meer gedaan. 






Op een afstand te vuurtoren op de foto zetten, met water op de voorgrond, 
geeft nog een beetje foto. 






Hebben we toch de Texelse vuurtoren nog op de foto.






En dan slaat de vermoeidheid een beetje toe, of zien we het gewoon niet. We 
nemen even een bammetje, en dan zitten we plotseling in een poeltje. Wat is er
 leuker dan zoveel lol te hebben. Zelfs de vuurtoren staat op de foto. 
Waar Loes al niet opgeld heeft...






En zo komt er een einde aan de vuurtoren middag. We gaan lekker naar de erwtensoep, 
zin in. We worden toch wel hongerig van zo'n strand middag. Het was weer trainen
 met het waadpak aan. Dan is het strand best breed. Dat merkte pas toen we 
terug liepen.

Na onze heerlijke maaltijd, de vaatwasser doet de rest, gaan we weer naar de 
vuurtoren om daar met de pier te spelen. Wanneer we een stuk het strand op lopen, 
ik in een hondenkuil stap en waardoor mijn knie dubbel klapt, is het even moeilijk
 om door te lopen. Na spoedoverleg, want dit gaat niet goed met het licht, stappen
 we snel weer in de auto om naar Kaap Noord te rijden.

Alleen rijden met een waadpak aan gaat ook niet makkelijk, we komen er en het 
is een hele goede beslissing. 






Ik ben iets eerder uitgestapt dan Loes en Gonnie, een klein stukje door de duinen
 lopen, door het mulle zand, is niet fijn met een knie die 
dikker wordt. 

Een paar palen, wat is hier van te maken. Het licht is een klein 
beetje aanwezig. 






Door de waadpakken kunnen we wel een stukje het water in lopen.  En dan elkaar 
maar niet in de weg staan. 






We weten alle drie dat het maar van korte duur is. 






Aan de linkerkant staat ook nog een paal. Alleen Loes staat daar in beeld, 
een beetje spookachtig te doen. 






Dan maar even naast haar gaan staan, zo staan we elkaar niet in de weg.






En nemen we nog een foto van de vuurtoren, nu vanaf een hele
 andere kant.

En zo komt er een prachtig einde aan dag twee. We weten al dat het weer 
morgenochtend iets minder wordt, straks nog even de laatste blik op alle 
internet weer goden. En afwachten wat we morgenochtend
 te zien krijgen...

Datum: 01-03-2017


Tulpen in de Noordoostpolder

Tulpen in de Noordoostpolder, op eerste paasdag gaan Loes en ik die kant op. Ben in 2011 met Joop richting Callantsoog geweest en zag het eigenlijk dit jaar weer aan me voorbij gaan. In Noord-Holland zal het met de paasdagen top druk zijn, dus we kiezen voor de Noordoostpolder. Wanneer ik naar het blogje uit 2011 kijk, zie ik wel een groot verschil, maar zal dat alleen aan de lens keuze liggen..?? vandaag zijn we met de telelens op stap geweest en in 2011 had ik de macrolens op de camera. 



Maar eerst gaan we op zoek naar koolzaad.












Dat was makkelijker gedacht dan gevonden. Ooit had ik iets bewaard van
 Arjan Keers met de omschrijving, "langs de weg met een rij van populieren 
in Almere" , met de straat naam erbij,  maar we zijn twee keer die weg
 afgereden maar niets gevonden. De straat naam vermeld ik 
daarom ook maar niet.







Gelukkig staat heel Almere vol met Koolzaad en wij stopte om 
daar onze eerste landschapsfoto te maken. En zo gemakkelijk was het
 allemaal niet, wat hebben we toch veel verkeersborden, aan alle kanten
 stonden ze wel in de weg. Maar wat is geel toch een 
vrolijk kleurtje.







Daarna rijden we door naar Urk waar de tulpenroute begint die we gaan
 rijden. Het is +/- 80 kilometer lang en we komen eigenlijk aan op
 een heel verkeerd tijdstip. De zon is al zo hard, ik besluit mijn Lee filter
 er voor de zetten, om een beetje het zonnebril effect te krijgen. Weet
 heel niet wat voor consequenties dit heeft op de foto's, maar het filter
 zit er de hele middag op. 







Het is er wel super rustig, dit is een goede keuze geweest 
om hierheen te rijden.







Het is even wennen met de telelens om foto's te maken van de tulpen. 
De wind is deze dag ook flink aanwezig en dan nog de telelens stil 
weten te houden, het is in het begin even 
een moeilijke opgaven. 







Het statief hebben we wel mee genomen maar daar heb ik dan net niet 
het geduld voor om elke keer de poten in te stellen. En zo maakt
 Loes deze foto bij onze eerste bollen veld waar 
we al lang blijven hangen. 







We rijden de route verder en komen bij een geel veldje aan. Alleen
 de kleur geel geeft al de nodigde vraagtekens.  







We weten eigenlijk alle twee niet waardoor het komt, maar gele
 bloemen foto's willen meestal niet lukken en 
belanden in de prullenbak. 







Ben best tevreden dat ik er drie over heb gehouden. Wat heb 
ik er een schik in dat de telelens er op zit.







Voor de landschapjes was de 24-120mm mee, we komen aanrijden
 en zeggen alle twee dit gaat een mooi plekje worden. Alleen wat zien
 onze oogjes het anders dan door de camera. Moet ik nu hoger, lager, meer 
naar rechts of links met de camera, mag er een zendmast op staan, 
want dat is toch wel echt Hollands, met andere 
woorden, het viel niet mee.







De kleuren van de tulpen maken een hoop goed. Anders was het 
volgens mij een saaie foto geworden. 







Onderweg praat je er zo over, wat zal het gaaf zijn wanneer er een 
Gele Kwikstaatje op gele tulpen gaat zitten. Mag het ook op rode 
tulpen zijn..?? we waren helemaal door het dolle heen. Maar wat ging 
de Gele Kwikstaart ver weg zitten. Een flinke crop van moeten
 maken, is geen 100% foto maar een leuke herinnering hoe blij 
wij er mee waren als kleine kindjes in
een snoepwinkel.







We kletsen wat af wanneer we onderweg zijn, zo vroeg ik mij ook af het 
nut van al het werk aan de tulp, staan ze mooi in bloei, iedereen kan er 
van genieten gaan ze de bloemen koppen, zie je alleen zielige stengels
 met bladeren nog op het veld staan en dan halen ze de
 bollen weer naar binnen..







En dat is dan weer het makkelijke van internet: als de bollenvelden bloeien, komen veel mensen kijken en misschien wel een tulpje plukken. Dat vinden de boeren meestal niet zo leuk. Maar voor de telers zijn de bloemen niet belangrijk. Ze willen dikke bollen telen. Hoe dikker de bloembol, des te meer centjes krijgt te teler. Hij doet er dus alleen aan om een goede maaltijd te serveren voor de bolletjes.

In oktober maakt de teler zijn grond klaar voor gebruik door te mesten en het grondwater om een goed niveau te hebben. Van mest worden de bloembollen extra dik. Dan gaan de bollen er in en wordt de grond afgedekt met stro of riet. 

En zo komen de tulpen in April langzaam naar boven en genieten we van de kleurenpracht. Na het koppen van de bloemen, staan alleen de stengels en bladeren nog op het veld. Daarin wordt het voedsel voor de bol gemaakt. Als de planten geel zijn geworden, hebben de bloembollen genoeg voedsel opgenomen.

Zo tussen half juni en begin augustus worden ze uit de grond gehaald. Na het rooien worden de bollen gedroogd en schoongemaakt. Er zitten natuurlijk ook kleine bolletjes tussen, die worden apart gehouden en de dikke jongens gaan de verkoop in.







Maar dan komt bij mij toch de vraag nog boven, wat was er eerder, 
het kip of het ei..??

De tulp komt oorspronkelijk uit de bergen van Kazachstan, en rond
 1593 kwam de eerste tulp in Nederland terecht. Maar wat er nu eerst 
was, de bol of de tulp, de tulp heeft wel een hele mooie 
geschiedenis door de jaren heen.







En daar kunnen wij in het voorjaar heerlijk van genieten. Loes maakte
 met deze foto daar het bewijs van..







En ik denk dat deze foto daarvan
 het resultaat is.







Bij witte tulpen is nu het gebruik van de
 Lee filter goed te zien. 







Dit zijn van die hele grote rode tulpen, we hadden het over geel, denk 
dat de rode tulp een beetje extra glim in bolletje heeft zitten. Eindelijk 
wel een andere soort tulp. Het viel we wel op dat in Noord-Holland 
heel veel verschillende soorten stonden en dat in de 
Noordoostpolder eigenlijk maar één soort stond. 
Deze rode was een uitzondering.







Rond de klok van 6uur, bijna aan het eind van de route, stoppen we om 
nog een landschapje te proberen. Bij Loes is de vertikale versie te
 zien, ik plaats voor de verandering de horizontale, kon niet kiezen. 
Nu was de keuze iets makkelijker.







Na deze dag, met allemaal vrolijke kleurtjes, en weer een hoop geleerd, 
want dit gaan we zeker vaker doen. Gewoon een paar lenzen thuis 
laten en kijken hoe het ook anders kan. Willen we eigenlijk nog naar 
het koolzaad veld die we op de heen weg zagen 
net over de Ketelbrug.

Met de kleine tulpenroute kaartje die ik van internet uitgeprint had konden we in samenwerking met Tommy het koolzaad veld vinden.







Daar ook verschillende vogels op het koolzaad, maar helaas, 
prullenbak was er goed voor. 







En aan het eind van het straatje kwamen we uit bij het strandje wat op de
 Ketelbrug uitkijkt. En zo eindigen we weer met bijna 
12uur op stap te zijn geweest. 

Wat zal de volgende uitdaging zijn..?? we gaan zeker een keer
 op stap met alleen de groothoek. Wie er tips
 heeft,altijd welkom.

Datum: 20-04-2014