Gooi- en Eemlander. Eerste prijs met Hazenpootje

Fotowedstrijd met thema "Paddenstoel" dat stond zaterdag 5 november in de krant. De Paddenstoel inzending was tot woensdag 9 november. 

Dat het geen bijster goed paddenstoel jaar is weten we allemaal, vochtigheidsgraad niet op niveau, een heerlijke nazomer hebben we gehad. Daarom stuur ik een paar foto's in van eerdere jaren, wel uit mijn regio, uit mijn achtertuin van natuurmonumenten, bij 's-Graveland. 

En zo wordt ik dinsdag gebeld of ik twee foto's in een nog grotere resolutie wil nazenden, na een gezellig gesprek met Peter van de krant vertelde hij mij al dat ik de hoofdprijs had gewonnen. 

En dan ben je best een beetje trots, en vooral wanneer de krant binnen komt en dat de foto over twee delen van de krant verdeeld staat afgebeeld. 

IJle en fragiele winnaar.

Dit stond in de krant:

Voor Yvonne Vergouwe uit Kortenhoef betekent herfst paddenstoelen. Dus trekt ze de natuur in met haar camera om op haar knieën bijzondere exemplaren vast te leggen. 

En dat doet zij ook op een hele fraaie manier, reden voor de redactie van de Gooi- en Eemlander de hare uit te kiezen uit 420 ingezonden foto's en haar de VVV-cadeaubon van vijftig euro te laten winnen. Het hazenpootje spotte ze op het landgoed Bantam niet ver van haar woonplaats Kortenhoef. "Je moet weten waar ze staan", zegt ze als ze het nieuws verneemt dat haar foto is uitverkoren. Niet bepaald een paddenstoel die je snel ontwaart bij een wandeling door de herfstbossen. Vergouwe is een fotografische omnivoor. "Ik doe aan reisfotografie en fotografeer alles dieren, mensen en dus ook paddenstoelen." Ze presenteert ze op een blog op internet ( http://incantoimages.blogspot.nl) 

De competitie waar ze mee te kammen had getuigt van een hoog niveau ook bij al die andere fotoliefhebbers die materiaal inzonden voor de wedstrijd. Op deze pagina een greep uit alle inzendingen. De beste zouden op een groot formaat kalender niet misstaan of kunnen zo in een lijst aan de wand. Wat de jury ook opviel, is de enorme verscheidenheid aan vormen van de  mycologie. De namen spreken boekdelen, en dan blijkt de overgrote meerderheid 'gewoon' te zijn gefotografeerd in het verschijningsgebied van de krant: rodekoolzwam, oorlepelzwam, tonderzwam, sparrenveertje, spechtinktzwam en de bij fotografen geliefde porselijnzwam. Yvonne Vergouwe krijgt haar prijs binnenkort uitgereikt. Alle inzenders dank voor het meedoen!

En dan komt er een interview op maandag 14 november. Ik had nooit verwacht dat er een opname van gemaakt werd. Het eind resultaat staat hier onder.

En de € 50,00 wordt goed besteed aan iets wat met fotografie te maken heeft. 

Peter en Susanne bedankt voor deze leuke ervaring.

Down and dirty

Het was nog niet de bedoeling om al in augustus naar paddenstoelen te gaan zoeken. Door de vele regen die er in deze maand gevallen is, is het aanbod van paddenstoelen zeer veelvuldig. 

Het Hazenpootje, een klein beetje een favoriet van mij, was ook al uit de grond gekomen. Helaas maar één staand exemplaar, en dat op een heel dun steeltje, een klein windje en het Hazenpootje zal zijn pootje breken. Gelukkig bleef alles heel en met de goocheldoos weer onder de armen gaan Loes en ik weer heerlijk in onze regenpak op de grond buikschuiven.

Het is proberen om elke keer een andere achtergrond te vinden. Kantelen van

 de camera, gebruik maken van het kleine beetje licht wat door de 

bladeren van de bomen komt.

Varens die het groen accentueren. 

En blaadjes die op de grond liggen, een beetje omhoog gooien en dan maar

 kijken of ze leuk naar beneden zijn gevallen. Wat is het toch een pret

 om buiten te spelen.

Ik zie een iets groter exemplaar en duik daar helemaal 

boven op.

Macro is zo leuk om te doen, een klein stukje lopen op de Bantam, tas op de

 grond en we zijn even zoet op dit kleine plekje

 met Hazenpootjes. 

Je hoort ons echt niet.

Na de Hazenpootjes allemaal gehad te hebben, gaan we ander klein

 spul zoeken. Deze Franjehoed, als ik het goed heb, staat lekker 

in het zonnetje. 

En dan wordt het moeilijk om weer iets te vinden. Zijn we dan echt nog te vroeg. 

Tja, het is ook pas eind augustus. Na een klein bos paadje gevonden te hebben zien we 

een boomstam met verschillende soorten. De Koraalzwam is er een van. Op een

 los klein boomstronkje wat nu wel heel handig werken is. Een klein probleempje

 bij de koraalzwam, welke diafragma moet ik nu gaan gebruiken. Ik probeer 

weer mijn scherptedieptekontrole knop, maar ik zie het verschil echt

 niet. Moet me daar maar eens in gaan verdiepen, misschien moet ik

 een instelling in het menu aanpassen.

Deze twee foto's van dit schattige paddenstoeltje zijn de zelfde. Een foto genomen 

richting de grond met de bruine bladeren en de andere genomen richtend naar de 

groene bomen. Het paddenstoeltje staat op een boomstam, heerlijk werken 

wanneer mijn hoofd niet in de grond hoeft te spitten.

Wat een sterke paddenstoel, zomaar een stuk mos weg duwen en wanneer

 ik bijna in de sloot val, het is een kleine helling, is het gelukt om

 de bubbels te vangen.

We zeggen wel eens tegen elkaar, we willen iets anders dan anders, dat lukt

 zeker niet bij de amethistzwam, wat staan die daar zielig en alleen onder

 een donkere boom.

Het is zoeken en dingen uitproberen, maar ik kom een beetje op

 het zelfde terug. 

Misschien bij een ander soort paddenstoel, of een ander groepje paddenstoelen,

 macro blijft leuk om te doen. Zolang er lol is maakt het eigenlijk niet 

hoe het op de foto staat.

Het waslijntje van familie Kabouter.

En dit is geen dubbele belichting, er staan twee paddenstoelen heel dicht

 tegen elkaar aan, en ben er boven op gedoken met de lens.  

Deze is nog dichterbij genomen, alleen nu zijn de sprietjes van het mos 

helemaal onzichtbaar.

Kan je alvast verklappen dat niet dit de enige paddenstoelen blog wordt 

voor deze periode, wat gaan we een leuke tijd tegemoet. 

Datum: 31-08-2014

En dat is vier....kwartet, voor dit jaar

En het is een kwartet voor dit jaar, en dat is één was een serie van vorig jaar,

 en dat is twee was maar dan anders, en dat is drie was met de goocheldoos op stap, 

en nu op de valreep toch nog deze hazenpootjes.

Bij elke bos wandeling liepen we naar de plekjes waar elk jaar hazenpootjes 

stonden, zijn we te vroeg of komen ze gewoon niet uit de grond.  

De hout snippers zijn aanwezig en daar zitten graag de hazenpootjes tussen. 

Maar hoe we ook zoeken en kilometers lopen, geen hazenpootjes te vinden.

En ze zijn zo fotogeniek, van kleine bolletjes die net uit de grond komen, tot

 paddenstoelen die er prachtig bij staan, of het is een slijmerige massa

 geworden, wat niets meer op een paddenstoel lijkt.

En daar hou ik wel van. Loes is met de flitser aan het oefenen, en we zijn

 alle twee heel stil bezig, wat een geluk dat Loes nog een plekje gevonden

 heeft dit jaar.

De goocheldoos komt vandaag niet van pas, kan niets vinden om

 creatief mee te werken, gewoon registratie foto's.

De herfstbladeren doen de rest voor me, kleurige achtergrond en het 

steeltje uit de hoek laten komen, en dan maar proberen om

 de streepjes scherp te krijgen.

Maar op dit kan ik me helemaal uitleven, deze paddenstoelen kun je niet 

aanpakken, ze zijn al helemaal op en de foto's moeten gemaakt 

worden zoals ze tussen de bladeren liggen.

En aangezien dat echt laag bij de grond is, is het soms wel eens moeilijk 

om door de zoeker te kijken. Dan ben ik toch echt wel een beetje jaloers 

op Loes die alles door het kantel schermpje kan zien van

 de camera, recht op zittend. 

Maar mijn zachte kussentje doet wonderen, zie wel allemaal hele kleine

 beestjes langs lopen, doe toch maar even de muts op van het

 regenpak, gaat anders zo jeuken tijdens 

het foto moment.

Dit is het laatste blogje met paddenstoelen, wat gaat deze tijd toch snel, 

en het is allemaal zo leuk om op de foto te zetten. Er gaan weer andere

 tijden aan komen,  zo heeft elk seizoen iets leuks. Voor de paddenstoelen 

weer een jaartje wachten.

Datum:  17-11-2013

Het is bijna zover, hebben jullie er al naar gekeken,

de mooiste foto van 2013 serie,

 op oudjaarsdag. Heb al veel leuke reactie's gehad, gaat vast heel leuk worden. 

Hazenpootje in het bos

 

Ze gaan zich bijna weer laten zien, de Hazenpootje of zoals hun naam ook

 wel is Coprinus Lagopus. Het hazenpootje is een inktzwam die bij voorkeur

groeit op dode houtresten.

 

 

 

 

 

 

Hier in Gooilust lag er een berg houtsnippers, zodat ze hun plekje wel

gevonden hebben, het organische materiaal van vergaan

hout, daar voelen ze zich heel fijntjes.

 

Het hoedje van het hazenpootje is dicht behaard als het jong is, maar

wanneer we een paar uur verder zijn is het vrijwel al kaal.

 

 

 

 

 

 

Ik heb deze ochtend ook weinig verschillende stadia's

 kunnen waarnemen.

 

 

 

 

 

 

De haartjes is voor de jonge paddestoelen een bescherming, als het paddestoeltje

opkomt, is het hoedje hoog en smal, daarna wordt het breder en klokvormig,

en daarna vlak en komvormig.

 

 

 

 

 

En wanneer het ouder wordt, doorschijnend.

Dat heb ik allemaal niet mee mogen mogen, ga dit jaar ook zeker even

kijken of ze er weer zijn.

 

Het hazenpootje wordt niet als giftig beschouwd, maar wanneer het

 hazenpootje aan het eind zwart en doorzichtig is, zou je denken

dat dit wel het geval zou zijn.

 

Ik ga weer het zaklampje in de tas stoppen, de handschoenen, het kan

 wel weer eens overwachts koud worden in deze periode, het statief is ook

altijd zo koud, en dan kunnen ze maar beter in de tas zitten.

 

 

 

 

 

 

Datum: 16-10-2011