Maar eerst gaan we op zoek naar koolzaad.
Dat was makkelijker gedacht dan gevonden. Ooit had ik iets bewaard van
Arjan Keers met de omschrijving, "langs de weg met een rij van populieren
in Almere" , met de straat naam erbij, maar we zijn twee keer die weg
afgereden maar niets gevonden. De straat naam vermeld ik
daarom ook maar niet.
Gelukkig staat heel Almere vol met Koolzaad en wij stopte om
daar onze eerste landschapsfoto te maken. En zo gemakkelijk was het
allemaal niet, wat hebben we toch veel verkeersborden, aan alle kanten
stonden ze wel in de weg. Maar wat is geel toch een
vrolijk kleurtje.
Daarna rijden we door naar Urk waar de tulpenroute begint die we gaan
rijden. Het is +/- 80 kilometer lang en we komen eigenlijk aan op
een heel verkeerd tijdstip. De zon is al zo hard, ik besluit mijn Lee filter
er voor de zetten, om een beetje het zonnebril effect te krijgen. Weet
heel niet wat voor consequenties dit heeft op de foto's, maar het filter
zit er de hele middag op.
Het is er wel super rustig, dit is een goede keuze geweest
om hierheen te rijden.
Het is even wennen met de telelens om foto's te maken van de tulpen.
De wind is deze dag ook flink aanwezig en dan nog de telelens stil
weten te houden, het is in het begin even
een moeilijke opgaven.
Het statief hebben we wel mee genomen maar daar heb ik dan net niet
het geduld voor om elke keer de poten in te stellen. En zo maakt
Loes deze foto bij onze eerste bollen veld waar
we al lang blijven hangen.
We rijden de route verder en komen bij een geel veldje aan. Alleen
de kleur geel geeft al de nodigde vraagtekens.
We weten eigenlijk alle twee niet waardoor het komt, maar gele
bloemen foto's willen meestal niet lukken en
belanden in de prullenbak.
Ben best tevreden dat ik er drie over heb gehouden. Wat heb
ik er een schik in dat de telelens er op zit.
Voor de landschapjes was de 24-120mm mee, we komen aanrijden
en zeggen alle twee dit gaat een mooi plekje worden. Alleen wat zien
onze oogjes het anders dan door de camera. Moet ik nu hoger, lager, meer
naar rechts of links met de camera, mag er een zendmast op staan,
want dat is toch wel echt Hollands, met andere
woorden, het viel niet mee.
De kleuren van de tulpen maken een hoop goed. Anders was het
volgens mij een saaie foto geworden.
Onderweg praat je er zo over, wat zal het gaaf zijn wanneer er een
Gele Kwikstaatje op gele tulpen gaat zitten. Mag het ook op rode
tulpen zijn..?? we waren helemaal door het dolle heen. Maar wat ging
de Gele Kwikstaart ver weg zitten. Een flinke crop van moeten
maken, is geen 100% foto maar een leuke herinnering hoe blij
wij er mee waren als kleine kindjes in
een snoepwinkel.
We kletsen wat af wanneer we onderweg zijn, zo vroeg ik mij ook af het
nut van al het werk aan de tulp, staan ze mooi in bloei, iedereen kan er
van genieten gaan ze de bloemen koppen, zie je alleen zielige stengels
met bladeren nog op het veld staan en dan halen ze de
bollen weer naar binnen..
En dat is dan weer het makkelijke van internet: als de bollenvelden bloeien, komen veel mensen kijken en misschien wel een tulpje plukken. Dat vinden de boeren meestal niet zo leuk. Maar voor de telers zijn de bloemen niet belangrijk. Ze willen dikke bollen telen. Hoe dikker de bloembol, des te meer centjes krijgt te teler. Hij doet er dus alleen aan om een goede maaltijd te serveren voor de bolletjes.
In oktober maakt de teler zijn grond klaar voor gebruik door te mesten en het grondwater om een goed niveau te hebben. Van mest worden de bloembollen extra dik. Dan gaan de bollen er in en wordt de grond afgedekt met stro of riet.
En zo komen de tulpen in April langzaam naar boven en genieten we van de kleurenpracht. Na het koppen van de bloemen, staan alleen de stengels en bladeren nog op het veld. Daarin wordt het voedsel voor de bol gemaakt. Als de planten geel zijn geworden, hebben de bloembollen genoeg voedsel opgenomen.
Zo tussen half juni en begin augustus worden ze uit de grond gehaald. Na het rooien worden de bollen gedroogd en schoongemaakt. Er zitten natuurlijk ook kleine bolletjes tussen, die worden apart gehouden en de dikke jongens gaan de verkoop in.
Maar dan komt bij mij toch de vraag nog boven, wat was er eerder,
het kip of het ei..??
De tulp komt oorspronkelijk uit de bergen van Kazachstan, en rond
1593 kwam de eerste tulp in Nederland terecht. Maar wat er nu eerst
was, de bol of de tulp, de tulp heeft wel een hele mooie
geschiedenis door de jaren heen.
En daar kunnen wij in het voorjaar heerlijk van genieten. Loes maakte
met deze foto daar het bewijs van..
En ik denk dat deze foto daarvan
het resultaat is.
Bij witte tulpen is nu het gebruik van de
Lee filter goed te zien.
Dit zijn van die hele grote rode tulpen, we hadden het over geel, denk
dat de rode tulp een beetje extra glim in bolletje heeft zitten. Eindelijk
wel een andere soort tulp. Het viel we wel op dat in Noord-Holland
heel veel verschillende soorten stonden en dat in de
Noordoostpolder eigenlijk maar één soort stond.
Deze rode was een uitzondering.
Rond de klok van 6uur, bijna aan het eind van de route, stoppen we om
nog een landschapje te proberen. Bij Loes is de vertikale versie te
zien, ik plaats voor de verandering de horizontale, kon niet kiezen.
Nu was de keuze iets makkelijker.
Na deze dag, met allemaal vrolijke kleurtjes, en weer een hoop geleerd,
want dit gaan we zeker vaker doen. Gewoon een paar lenzen thuis
laten en kijken hoe het ook anders kan. Willen we eigenlijk nog naar
het koolzaad veld die we op de heen weg zagen
net over de Ketelbrug.
Met de kleine tulpenroute kaartje die ik van internet uitgeprint had konden we in samenwerking met Tommy het koolzaad veld vinden.
Daar ook verschillende vogels op het koolzaad, maar helaas,
prullenbak was er goed voor.
En aan het eind van het straatje kwamen we uit bij het strandje wat op de
Ketelbrug uitkijkt. En zo eindigen we weer met bijna
12uur op stap te zijn geweest.
Wat zal de volgende uitdaging zijn..?? we gaan zeker een keer
op stap met alleen de groothoek. Wie er tips
heeft,altijd welkom.
Datum: 20-04-2014
