Het hele verhaal dat we bijna 2 1/2 uur moeten wachten om binnen te komen kun je in deel 1 lezen van Uriah Heep, of te wel "meneer snottebel" . Loes en ik hebben er zeker geen spijt van gehad, tijdens het wachten in de lange rij kwamen er al verschillende figuranten langs.
En schoorsteenvegers blijven toch knappe jongens...
Dennis is dan ook mijn "verkering" geworden op deze dag.
We stonden met nog een paar andere mannen in de lange rij en dan
worden er wel eens geintjes gemaakt, en dit was er een van. Maar
zoals je ziet, hij moet er even over nadenken.
Er zijn ruim 900 acteurs en figuranten op de been we staan aan de buitenkant
tegen de hekken aan in de rij, de acteurs blijven netjes voor ons poseren
maar we hebben van die hele moderne gebouwen op de achtergrond,
dan maar ook een beetje voor de details gaan.
En dan na bijna 2 1/2 uur wachten gaat de poort voor ons open, eerst
even een bammetje eten, we kunnen nu eindelijk de
rugzak even afdoen.
We hebben niet veel tijd, want de volgende ploeg mensen komen er al
weer aan, die laten we ook maar even allemaal door lopen, dan
sluiten we daar wel achteraan.....
En dan komen we in een straatje en je weet niet wat je ziet, zoveel is er
te zien, weer een schoorsteenveger trekt mijn aandacht....zal
Dennis nu jaloers zijn...;-)
Zelfs boven op het dak worden kleine voorstellingen
opgevoerd.
Ik sta weer in de weg, de straten worden schoongeveegd voor Queen Victoria,
ik ga al aan de kant meneer agent, sorry hoor...Je hebt ook zo'n leuk fluitje,
en die wil ik graag horen...
Mister Uncle Sam, precies de foto van de reclame, alleen weer
die schaduw op de achtergrond, wie me kan vertellen hoe ik
dit weg krijg, ik hoor het graag...
Daardoor zijn veel foto's de prullenbak in gegaan, wanneer een figurant
tegen een muur aan stond had ik hier last van...
Scrooge met de beeldbewerking van Sjon Heijenga, vriendje op
facebook, Scrooge liep er trots mee
onder zijn arm.
Meneer Scrooge was helemaal niet zo nors, zelfs even een babbeltje
mee gemaakt, maar aanraken dat mocht niet...je maakt wat
mee op deze dag
Iemand is zijn schoenen vergeten....wie ze mist, ze hangen
in Deventer.
En wie wordt en nu niet verliefd op deze straat jongens.....
Natuurlijk kwam wel de pet omhoog voor een centje....
....centjes hebben we niet meer, maar voor euro centjes waren
het hele leuke fotomodellen.
Kon het niet laten om er een beetje een oude foto van te maken, weet
jammer genoeg nog niet hoe ik er scheuren in moet maken...
een lesje voor de volgende keer...
Een groepje met kindjes zagen we lopen, maar dit meiske sprong er
voor mij uit, wat een schatje om te zien.
Rode neus van de borrel...?? zo koud was het toch niet...
Heb je net een bammetje op, het zag er echt niet uit, zo goed als dit geschminkt
was, kan daar niet zo heel goed tegen wanneer ik net een lekker
bammetje op heb, snel maar door gelopen....
Statige heren op hoge fietsen, je zag ze overal fietsen door de kleine
straatjes, knap hoor.
Zelfs de jongste kunnen al goed toneel spelen, deze jongen zag een
lekker bakje poffertjes en moet je die ogen zien.
Nog een klein detail, wat had ik hier graag even mijn hand in gelegd,
maar zag geen blanco papier, anders had ik het nog niet geweten
of ik me in had kunnen houden.
Loes kreeg hier de volle laag van mijn flitser in haar gezicht, met het idee
dat ik anders een lelijke achtergrond zou hebben, de flitser omhoog
en naar achteren gekanteld, en toch van iemand anders een
lichtbundel aan de linkerkant...
En dan nu een kop warme chocomel drinken, het gaat donker worden, zijn we toch de hele dag lekker aan het spelen geweest.
Onze wangen beginnen te gloeien.....
Datum: 14-12-2013
