Incanto Images Fotografie is gespecialiseerd in landschapsfotografie maar ook het fotograferen van dieren in macro is een passie.
Op de online fotogalerie van Incanto Images Fotografie, stel ik mijn foto’s tentoon. Van een macrofoto van een slak tot een foto van kruiendijs.
Ik ben met fotograferen al heel jong begonnen.Maar toen het digitale tijdperk er aan kwam was ik niet meer te houden, wat is het makkelijk om een foto extra te maken.
Incanto Images betekent betoverende foto's. Ik hoop dat de betovering werkt en dat je kan genieten van de foto's. Van macro- tot landschapfotografie en alles wat daar tussen in zit.
In Sierentz gaan we even naar de MC toe, we kunnen geen supermarkt vinden die vandaag open is, zondag vandaag, en rond de klok van 13.30 uur krijgen we toch wel trek. Wat hebben we daar staan kluntsen. Waar is de tijd gebleven dat je gewoon kon vertellen wat je graag zou willen hebben om te eten. En dat nog wel in het Frans. De eerste pagina ging in het Nederlands maar dan schakelt het allemaal over in het Frans...uiteindelijk is het gelukt en hebben we iets naar binnen kunnen werken.
Om 14.00 uur rijden we dwars door Mulhouse om verder te gaan op de D430 en daar staat in Pulversheim deze oude mijn fabriek. 14.40 uur.
Carreau Rodolphe is een van de zeldzame potasmijncomplexen in de Elzas die bewaard zijn gebleven. Er zijn nog steeds enkele gebouwen, de twee hoofdframes en twee extractiemachines gerestaureerd door leden van de Rodolphe Group.
De Rodolphe-tegel heeft een zeer hoge zichtbaarheid in het landschap. Het ligt ook in een zich snel ontwikkelend toeristisch gebied, met het ecomusée ( dat verantwoordelijk was voor de redding ervan in 1987) en het Parc du Petit Prince Industrieel toerisme heeft daar zijn plaats.
Het Rodolphe=plein is ook een sterke herinneringsplaats, aangezien hier de grootste ramp in de geschiedenis van de potas in de Elzas plaatsvond, waarbij op 23 juli 1940 25 slachtoffers vielen.
De Rodolphe-mijn, een echte industriële tempel, had tot de sluiting in 1976 meer dan 1.000 mensen in dienst. Een ijsberg van staal en beton, monumentale afmetingen, buiten menselijke schaal, kolommen geïnspireerd op Griekse tempels, eb vooral mannen die bijna 1.000 meter onder de grond werkten om de mijnen te winnen, erts dat miljoenen jaren geleden door de zee is afgezet.
Potas was de drijvende kracht achter een waar industrieel avontuur, dat het landschap en de cultuur van de hele regio vormgaf. Deze herinnering staat onuitwisbaar op de Rodolhe-tegel, het vertegenwoordigt zoveel emoties en energie van deze mannen die deelnamen aan dit menselijke avontuur.
In Issenheim richting Bergholtz, RTe de Bergholtz, komen we de eerste druiven ranken tegen...
Begin van de RTe de Bergholtz komen de druiven te voorschijn.
Richting Bergholtz
Even na Orschwihr
En dan komen we in een omgeving wat ons al bekend voorkomt. En het klopt ook aan de D40 ligt Cimetière Militaire Roumain Guerre, hier zijn we in 2021 ook geweest.
Cimetière Militaire Roumain Guerre 1914 / 1918, het is de grootste Roemeense militaire necropolis in Frankrijk, waar de 678 Roemeense soldaten begraven liggen die tijdens de Eerste Wereldoorlog in gevangenschap zijn omgekomen in de Elzas en Lotharingen.
Na het conflict schonk de gemeente Soultzmatt-Wintzfelden aan Roemenië de grond die nodig was voor de ontwikkeling van de begraafplaats op de hoogten van Gaichmatt, in Val du Pâtre. Het werd in 1924 ingehuldigd door koning Ferdinand en Koningin Marie van Roemenië.
In Gueberschwihr heb je het mooiste uitzicht en een lekker weggetje...wat een feest om hier te rijden.
Druiven in overvloed...
Genieten.... ;-)
Via de D83 rijden we om Colmar heen, toen kwamen we er niet aan toe om het "Vrijheidsbeeld" op de foto te zetten.
Auguste Bartholdi is waarschijnlijk de beroemdste kunstenaar die in Colmar is geboren. De naam Bartholdi zegt je waarschijnlijk niets, maar zijn beroemdste kunstwerk het "Vrijheidsbeeld" is wereld beroemd. Terwijl de architect Eiffel de constructie voor zijn rekening nam, heeft Bartholdi de buitenzijde van het beeld vormgegeven. 16.30 uur.
Volgens sommige bronnen zou hij het gezicht van het Vrijheidsbeeld op dat van zijn moeder zijn geïnspireerd. In Colmar zijn naast een grote replica van het Vrijheidsbeeld nog enkele beelden van deze kunstenaar te bewonderen.
We rijden verder en gaan maar eens op zoek naar een hotel. We vinden er één maar moeten helaas even een stukje terug rijden richting Horbourg-Wihr.
4 - 8 - 2 - 3 - 2 - D201 - D56II - D56 - D430 - D429 - RTe de Bollwiller - RTe de Guebwiller - RTe de Bergholtz - D40 - D18BIS - D40 - D1.5/D1V - Rue de Saint Marc - D83 - D4 - D418
Datum: 24 september 2023
Vertrektijd: 10.30 uur Aankomsttijd: 18.00 uur
Gereden kilometers: 278 kilometer
Van Hotel: Hotel Hasli Lodge Kirchgasse 11 3860 Meiringen
Naar Hotel: Hotel L'Europe 15 Route de Neuf-Brisach 68180 Horbourg-Wihr
Roadtrip Italiaanse meren en zijn magie: Donderdag 14-09-2023 - van Huis naar Mörfelden-Walldorf Vrijdag 15-09-2023 - van Mörfelden-Walldorf naar Schnelldorf-Hilpertweiler Romantische Strasse Würzburg Wallfahrtskirche Käpelle Alter Kranen Alte Mainbrücke Fort Marienberg Rothenburg ob der Tauber Rothenburg Sneeballen Plönplein Weihnachtsdorf kerstwinkel Dinkelsbühl Zaterdag 16-09-2023 - van Schnelldorf-Hilpertweiler naar Schwangau Dinkelsbühl Haslacher See Forggensee Rosshaupten stuwdam Sint-Colomanskerk Schwangau Neuschwanstein Zondag 17-09-2023 - van Schwangau naar Sarntal Marienbrücke Walt Disney Pöllatkloof Passo di Pénnes Penser Joch Kasteel Neuschwanstein Ulrichsbrücke Fernpass Alpsee Tirol Zugspitze Brennerstrasse Kasteel Pietra Kasteel Reifenstein Zillertaler Alpen Maandag 18-09-2023 - van Sarntal naar Nago Torbole Sul Garda Gardameer San Giacomo Lago di Stramentizzo Piramides van Segonzano Ferrari Trento Mattia Binotto FerrariTrento Vason Dinsdag 19-09-2023 van Nago Torbole Sul Garda naar Marone Tórbole Iseo meer Lago di Garda Scaligero kasteel Malcesine Crero Verona La Rifra Sirimione Monte Isola Isola di Loreto Woensdag 20-09-2023 - van Marone naar Marone Lovere Marone Lago d'Iseo Donderdag 21-09-2023 - van Marone naar Moregge Torre de' Busi Lago di Garlate Lago di Lecco Oude bron van Bracca Vrijdag 22-09-2023 - van Moregge naar Cannobio Ponte della Civera Lago di Como Eugenio Molinari Orrido di Nesso Lago Maggiore Lago di Lugano Zaterdag 23-09-2023 - van Cannobio naar Meiringen Traffiume Orrido di Sant' Anna Fineropas Simplonpas Grimselpas Zondag 24-09-2023 - van Meiringen naar Horbourg-Wihr Vrijheidsbeeld Elzas Colmar Cimetière Militaire Roumain Guerre Carreau Rodolphe Maandag 25-09-2023 - van Horbourg-Wihr naar Creutzwald Lutzelbourg Franse Vogezen Canal des houillères de la Sarre Ribeauvillé Rombach le Franc Breitenbach Saverne Zorn Belles Forêts Dinsdag 26-09-2023 - van Creutzwald naar Maastricht Woensdag 27-09-2023 - naar huis
Dag 7 - Na een ontbijt in ons overnachtingshotel rijden we vandaag een
unieke tourrit door de wijnstreek van de Elzas inclusief een bezoek aan de stad
Colmar. Colmar is een authentiek Frans stadje waar bijna alle gebouwen nog uit
de vijftiende of zestiende eeuw stammen. We wanen ons nog in de Middeleeuwen.
Colmar ligt bovendien dichtbij de Duitse grens en dat merkt u ook in het
straatbeeld. Wandel hier door de smalle steegjes en proef de lekkere wijnen uit
de streek. Dit sprookjesachtige dorpje was ook de belangrijkste inspiratiebron
voor het dorpje van de Disneyfilm Belle en het Beest. De charme van Colmar
hoeft niet meer genoemd te worden: de vakwerkhuizen, de grachten, het centrum
vol bloemen. De hoofdstad van de wijnen in de Elzas is een stukje idyllische
Elzas, de bewaakster van een levenskunst die we moeten komen ontdekken!
Een ander
bijzonder dorp met een mooi stadscentrum is Neuf-Brisach. Het dorp is geheel
gebouwd volgens plan van de meesterbouwer van Lodewijk XIV. Vervolgens rijden we de Duitse grens over en zet de wijnroute voort aan de andere kant van de Elzas.
Onderweg passeert u vele mooie dorpen als Ribeauville, Riqquewihr en
Kayerserberg.
In een vallei, tussen de toppen van de Vogezen en de weilanden
van de Elzas, ligt Pays de Ribeauvillé. Een betoverend gebied waar het
middeleeuwse stadje dat bekendstaat om zijn prachtige architectuur, de show
steelt . Vestingmuren, geplaveide binnenplaatsen met oude houten vaten en
gigantische wijnpersen, wachttorens en charmante vakwerkhuizen. Alles is
aanwezig en bewonderenswaardig goed bewaard gebleven! Om de omliggende
wijngaarden te ontdekken, is 'Ie Sentier Viticole' (het wijnpad) van de Grands
Crus, één van de beroemdste routes in Europa, een echte aanrader.
We zullen zien wat de dag ons brengt.
Via de Lac de Longemer - D67 - D34 - D417 gaan we de Col da la Schucht op, is een lange weg. We komen langs Munster en dan rijden we zo Colmar binnen.
Het is al 11.00 wanneer we hier aankomen.
We kunnen gelijk in de Rue Turenne parkeren er gaat er net ééntje weg. Dat is wel ons geluk, want verder in deze straat staat alles vol. Het is er dus druk.
De wijk klein Venetië of Petite Venise is één van de mooiste wijken in het oude centrum van de stad. Zoals de naam al doet vermoeden zijn er in Klein Venetië veel kanalen en riviertjes te vinden.
De wijk begint net buiten het Koifhus en loopt tot de bruggen Turenne en Saint-Pierre. In de wijk zijn er tal prachtig gekleurde vakwerkhuisjes te vinden. In de zomermaanden zijn de kanalen die door de wijk heen lopen versierd met rijk gekleurde bloembakken.
In de avonduren worden deze kanalen prachtig verlicht in diverse kleuren. De kanalen die door Klein Venetië lopen zijn uitermate goed geschikt om een boottochtje door Colmar te maken. Wij maken een leuke wandeling door Colmar heen.
Vrijheidsbeeld tegeltjes van messing brengen je naar het vrijheidsbeeld van Colmar. Deze staat aan de andere kant van de stad en wij kunnen goed de tegels volgen om een mooie route door Colmar te wandelen.
Wie in Colmar rondloopt kan niet ontgaan dat het symbool van Colmar en de Elzas de ooievaar is. Deze mooie witte vogel kom je in iedere toeristisch winkeltje tegen.
Als knuffeldier, sleutelhanger of op een kussensloop, je kan het zo gek niet verzinnen. De ooievaar is werkelijk overal.
Na een lange warme winter in Afrika trekken de vogels onder andere naar dit gebied terug om hier te broeden en hun jongen te voeren.
Op de Place de la Cathedrale staat de Collegiale kerk Saint-Martin.
Deze kerk is gebouwd op de plaats waar eerst een kerk stond in de Kaolingische stijl. De bouw van de huidige kerk startte halverwege de dertiende eeuw en werd ongeveer honderd jaar later voltooid.
In de 16de eeuw werd een groot deel van de kerk door brand verwoest waarna de daken en een deel van de toren moesten worden vervangen. Tijdens deze renovatie werkzaamheden werd de huidige lantaarn-vormige spits op de toren geplaatst.
De kerk is gebouwd in de typische gotische stijl van de Elzas. het exterieur van de kerk valt op door de grote robuuste massieve pilaren die de voorgevel ondersteunen en de in verhouding kleine bogen.
Het interieur van de kerk is zo goed als geheel verloren gegaan tijdens de Franse revolutie. Alleen enkele gebrandschilderde ramen hebben dit overleefd.
Het prachtige gedecoreerde dak van de kerk is al een bezienswaardigheid op zich. De kerk is dagelijks geopend voor het publiek behalve tijdens de mis en andere diensten.
Gebouwd op de plaats van de kapel van Saint-Jacques de dateert uit 1286, werd het voormalige gardehuis in 1575 opgericht. Het gebouw heeft een erkerraam, waar de beslissingen van de gemeenteraad werden aangekondigd. Een ander interessant kenmerk van het gebouw is de sierlijke versierde loggia, die wordt beschouwd als een juweel van architectuur uit de Renaissance in het Boven-Rijngebied. In de omgeving is de 14de eeuw Maison Adolph, het oudste nog bestaande particuliere huis van de stad.
Het Maison Adolph is waarschijnlijk het alleroudste gebouw van Colmar. Het huis stamt uit 1350 en bepaalde delen van het huis stammen uit die tijd. De gotische gebogen ramen zijn bijvoorbeeld veertiende-eeuws. Andere delen van Maison Adolph zijn iets minder oud. Het bovenste gedeelte van het huis en de bovenkant van de waterput werden bijvoorbeeld later toegevoegd aan het huis.
Maison des Têtes oftewel het huis met de hoofden is te vinden aan de Rue de Têtes in het historische centrum van Colmar. Het huis dankt zijn naam aan het feit dat op de gevel meer dan honderd verschillende hoofden en maskers prijken. De meeste van deze hoofden zijn bijbelse figuren maar er zijn ook vroegere Duitse keizers te herkennen en andere mythologische figuren.
Net als het Maison Pfister is het huis met de hoofden gebouwd in de vroege Duitse renaissancestijl, beide huizen zijn rond dezelfde tijd gebouwd maar hebben een totaal verschillende uitstraling.
Eén van de opvallendste kenmerk aan het gebouw is de drie verdiepingen hoge rijkelijke versierde erker. Op de punt van de siergevel van Maison des Têtes staat een kuiper of tonnenmaker van de beeldhouder Auguste Bartholdi. Als je onder de poort van het huis doorgaat kom je in de binnentuin van het hotel-restaurant terecht dat toepasselijk La Maison des Têtes heet.
Aan de Rue des Marchands staat het opmerkelijke Maison Pfister. Het huis dat in de eerste helft van de zestiende eeuw is gebouwd is één van de eerste huizen in Colmar, die duidelijk is beïnvloed door de Duitse renaissancestijl.
Vooral de zich over twee verdiepingen uitstrekkende erker, de houten balustrade en de achthoekige toren maken het huis tot een bijzondere verschijning. Op de verschillende houten panelen van Huize Pfister zijn diverse portretten geschilderd. Deze portretten stellen hoofdzakelijk vroegere Duitse keizer, Bijbelse figuren en andere symbolische figuren voor.
Het huis werd oorspronkelijk gebouwd voor de rijke hoedenmaker Ludwig Scherer maar dankt zijn naam aan de handelaar en latere burgemeester van Colmar Francois-Xavier Pfister. Ondanks de overduidelijke kenmerken van de renaissancestijl zijn er aan het Maison Pfister nog veel typische middeleeuwse trekjes te ontwaren. Het huis is tegenwoordig een beschermd Frans erfgoed.
De beroemdste kunstenaar uit Colmar is Auguste Bartholdi. Deze kunstenaar heeft onder andere het Vrijheidsbeeld in New York City en enkele andere beroemde beelden in Frankrijk. Volgens sommige bronnen zou hij de inspiratie voor het gezicht van het Vrijheidsbeeld naar zijn moeder hebben gekeken. In Colmar zijn er meerdere beelden van Bartholdi te vinden. In Colmar werd de honderdste sterfdag van Bartholdi op meerdere manieren herdacht. Een blijvende herinnering hieraan is de twaalf meter hoge replica van het Vrijheidsbeeld dat op een rotonde net buiten de stad werd geplaatst. In Colmar is tevens het Bartholdi museum te vinden. Het beeld op de foto is de Schwendifontein dit beeld werd aan het einde van de negentiende eeuw door Bartholdi ontworpen. Het beeld en de fontein staan op het plein voor het voormalige douane kantoor. De man op het fontein is Lazarus von Schwendi een Duitse legeraanvoerder en diplomaat die in dienst was bij keizer Karel de vijfde.
Rond de klok van 12.30 uur vertrekken wij weer uit Colmar.
Wat een leuke plaats is dit om te bezoeken.
Via Andolsheim rijden we naar Neuf-Brisach, dit stuk is geen mooi stuk. Omdat we aan het eind van de route nog een paar leuke plaatjes te bezichtigen hebben duiken we bij Neuf-Brisach de D468 op om in Marckolsheim via de D10 richting Elsenheim te rijden.
Na dat we de poort onderdoor rijden staat in Neuf-Brisach deze ooievaar op hoge poten.
De D468 is een goed begaanbare weg.
In Guémar - D106 - komen we weer in het gebied met de huizen die hier het gezichtsbeeld bepalen.
We vervolgen onze weg richting Ribeauvillé waar we de eerste kastelen al zichtbaar
zijn op de bergheuvels.
Je komt bij Ribeauvillé aangereden en als eerste zie je dit enorme huis.
We parkeren de auto aan de Rue du Rem de la Streng om 13.50. Volgens mij is het een goede keuze geweest om een stuk van de route niet te rijden.
De eerste molen is gevonden ....yeeee. Ook hier staan de molens.
Weer eens iets anders dan de ooievaar.
Gelegen in het hart van de wijnroute, in het departement Haut-Rhin, werd Ribeauvillé gemeente gehecht aan de stad Colmar, 1 januari 2015 tot de wijk van Colmar-Ribeauvillé vormen.
Gelegen aan de voet van de vogezen, het maakt deel uit van het Regionaal Natuurpark van de Ballons des Vosges en is twintig kilometer van Colmar en toeristische bezienswaardigheden.
Stad van wijnmakers, heeft Ribeauvillé altijd een belangrijke handelscentrum geweest,
zoals blijkt uit tal van historische kronieken.
Vandaag de dag is Ribeauvillé beroemd om zijn wijnproductie, met inbegrepen de Crand Cru Pinot Noir en witte wijnen, maar ook om zijn architecturale erfgoed.
Alle gebouwen, gelegen in de heuvels boven de stad, kasteel Girsberg, Haut-Ribeaupierre en St. Ulrich zijn ook geclassificeerd als historische monumenten.
Kasteel Girsberg werd in de 13de eeuw gebouwd door de heren van Ribeaupierre. Het is zichtbaar dat het dateert uit verschillende tijdperken, zoals de vijfhoekige donjon, graniet en zandsteen is de oorsprong hiervan.
Kasteel Haut-Ribeaupierre is de oudste van de architectonische ensemble.
Gebouwd in de 11de eeuw.
Kasteel van Saint-Ulrich is te bereiken via een wandelpad.
Vernoemd naar een kapel gewijd aan een heilige
En dan lopen we niet via de hoofdweg terug naar de auto. Dan zien we toch een heel ander beeld van Ribeauvillé. Dit huis verdient wel een beetje zorg.
En zo zijn we rond 14.30 op weg naar Hunawihr via de D1B. Hunawihr is een van de meest karakteristieke dorpjes van de Elzas door zijn oude vestingkerk, begraafplaats met 13de eeuwse muur en de huizen van wijnmakers met puntige gevels en geplaveide binnenplaatsen.
Hier verteld men nog steeds de legende over de heilige wasvrouw Huna, die in een tijd van slechte oogsten de bron in wijn veranderde.
Een aanrader om te bezoeken is het informatieve ooievaarspark. De ooievaars worden gezien als brengers van goed nieuws en welvaart voor de huizen waar ze hub nest bouwen.
Van Hunawihr rijden we op een steenworp afstand het plaatsje Zellenberg in. Het bijzondere dorpje, gelegen op een heuvel midden in de wijngaarden, herken je al van ver.
De wijnstokken staan bijna tot aan de voordeur van de authentieke huizen met typische architectuur. Het dorp is vergelijkbaar met een cocon, waar twee kenmerkende torens
( overblijfselen van het oude kasteel) waken.
De eerste staat bij de ingang van het dorp, vlak naast de prachtige barokkerk en is te herkennen aan het nest op de top. De ooievaars hebben een goede smaak.....het uitzicht is hier prachtig.
En de derde plaats op rij is Riquewihr. Dit is ongetwijfeld hét stadje in de Elzas dat de meeste toeristen aantrekt ( ruim 2 miljoen per jaar!)
Het heeft een prachtige ligging in een vallei geflankeerd door wijngaarden en beboste heuvels. Er is eigenlijk maar één centrale straat ( Rue du Général de Gauelle) waar je door de drukte dan ook bij op de hoofden kan lopen. Misschien een tip om dit plaatsje na 18.00 te bezoeken, dan zijn de meeste toeristenbussen weg. Of net als wij buiten het hoogseizoen.
Het is van oorsprong een middeleeuws dorpje waarvan de twee versterkte muren om het stadje een stille getuige is van die tijd. Er waren dan ook twee verdedigingsbolwerken. De Dolder, een 25 meter hoge toren, dateert eveneens uit de middeleeuwen (1291)
In de zijstraatjes zal je prachtige voorbeelden ontdekken van de typische vakwerkhuizenstijl.
In Riquewihr is ook een winkeltje waar het hele jaar door kerstspullen verkocht worden. Kerstmis "All the time" .
Ontelbaar zijn de wijnkelders waar je uitgebreid door de eigenaar-wijnbouwer zal ingeleid worden in de wijncultuur......annex wijnverkoper.
Verdedigingspoort van Riquewihr.
Om 15.30 rijden we verder over de D1b richting Kientzheim, via Route des Vins.
We zien alleen maar druiven, druiven en nog eens druiven.
We zitten duidelijk op de goede route.
Dat was even een kwartiertje rijden door een prachtig gelegen natuurschoon gebied.
Als je de stad binnenkomt via de oostelijke poort in Kientzheim, zal je aan de bovenkant van de toren de "Lalli"zien. Het is eigenlijk een moordenares in de vorm van een grijnzende mond die zijn tong uitsteekt en boven het portaal verschijnt. De vorm die voor deze moordenares is aangenomen, sluit aan bij het idee van een masker dat bedoeld is om bang te maken. Deze maskers zijn ook te vinden op een aantal gebouwen die bedoeld zijn om "boze geesten" te verjagen.
Hij wordt "Lalli" genoemd, ook verwijzend naar de "Lällekoenig", de Zwitserse "Koning van de Bredouilleurs" van Bazel.
Een klok in combinatie met een speciaal mechanisme maakt het mogelijk om een grote rode tong uit te steken en om ongeveer vier keer per miniit met de ogen van rechts naar links te rollen.
Achter de poort ligt het Museum du Vignoble et des Vins d'alsace.
Het museum van de toekomstige wijnen van de Elzas. Dit is gelegen in het hart van de Elzasser wijngaarden. Als bezoeker maak je kennis met de duizendjarige geschiedenis van de wijngaarden en hun tradities.
Helaas mochten wij niet verder dan de poort/ingang, en zelfs geen foto's maken. Maar dat kon ik natuurlijk niet laten. Het was wachten zodat ik er zo min mogelijk mensen op had staan. Wat is photoshop dan fijn om de mensen die er op stonden weg te kunnen poetsen.
En even het kenteken zwart te maken.
In Kaysersberg staat dit kasteel in de bergwand geplakt. Hoe je hier naar je voordeur moet komen...geen idee..??
Via de D415 - Col du Bonhomme en de D8 rijden we weer richting het hotel.
Het is maar goed dat we een deel van de route niet gereden hebben, we komen nu om 17.30 uur aan, we kunnen nu nog even genieten van een gezellige babbel met elkaar, wat is het een mooie vakantie.
Wat we vandaag gegeten hebben weet ik niet. Ben het menu kaartje vergeten mee te nemen.
