Damherten bronst en vosje in de AWD

13-10-2011

De dag dat we samen naar de AWD gaan, Amsterdamse Waterleiding Duinen, vroeg op stap om er zo'n beetje rond de klok van 8 uur in de ochtend daar te zijn. We nemen ingang Oase en hopen op een mooie zonsopkomst maar we krijgen mist als cadeautje.

De zon begint al te prikken maar de mist blijft hangen. We lopen door maar horen helemaal niets aan geburl, waar zijn nu die mooie mannen waar voor we zo vroeg ons bed zijn uit gekomen..??

Dan maar smelen met tegenlicht opname's, het zonnetje schijnt mooi in een druppel en nu proberen om er een sterretje van te maken. Het is gelukt, maar met de macro was dit veel makkelijker geweest, nu is het met de 80-400mm gemaakt.

Daar hebben we onze eerste schat, is niet zo groot en staat op een hele verkeerde plek. We doen het er maar mee, we lopen aan de buitenkant van het gebied staan met verschillende fotografen te praten en plots geweigekletter achter ons...

......de eerste ronde missen we, en de instelling staat niet goed, we hadden net een man in het licht op de kiek gezet en dan plots een gevecht tussen en onder de bomen. Draaien aan de wieltjes en dan maar hopen dat deze twee mannen nog een beetje vrij staan om er een gebruikelijke foto van te kunnen maken. Dit is de enige, maar aan de ogen zie je wel dat ze geen vriendjes zijn...

Het is een rustige dag en de herten laten het fotograferen gewoon toe, ze zijn een beetje moe, op een gepaste afstand maken we de foto's.  We beslissen om even naar de vosjes te lopen...

Ik blijf het mooi vinden om ze te zien. De meeste van ons is dit wel bekent.

Een opname die ik zo gemaakt heb, geen photoshop.

Zal hij de zwanen als een lekker hapje zien.....??

Zo te zien wel, jammer,  ik heb er geen foto's van....;-)

Op de terugweg lopen we langs het Zwarteveldkanaal en komen een donkere damhert tegen uit het niets. We schrokken van elkaar, dan is het toch wel een patser met spierbundels waar je U tegen zegt. Welke man zal daar niet jaloers op zijn...??

Loes en ik lopen Greet en Henk tegen het lijf, gezamenlijk lopen we nog een rondje, en komen deze man tegen.

Op een klein heuveltje, moe en klaar voor de nacht.

Want er moet weer gepresteerd worden. Deze man had het wel naar zijn zin, het staartje ging steeds heen en weer...

We moeten nog opschieten om op tijd bij de auto te zijn, de zon gaat al onder er we zijn er nog niet.

Dat komt een beetje door Von haar teennagels die doen een beetje zeer. Ook niet zo gek wanneer ik vertel dat er bloedblaren onder zitten en dat ze nu ( 18-01-2012) los aan de teen hangen en dat er een nieuwe nagel aan komt. Had expres voor lange wandelingen wandelsokken gekocht maar er is toch iets fout gegaan...maar ik doe het zo weer, het was een lange dag van 12uur in het AWD. Van zonsopkomst tot zonsondergang....heerlijk.

Kopergroene bekerzwam en Gele trilzwam

13-10-2011

Vandaag een dag van lopen, lopen en nog veel verder lopen, het is ook wel de dag van zonsopkomst tot zonsondergang in het AWD.

Misschien hebben jullie het ook wel ergens gelezen, het wordt ook wel de teentjes dag genoemd.

Het is bronsttijd in het AWD en dan moet je vroeg beginnen.

We hadden nog gehoopt op ochtendmist, maar die was niet zo heel erg aanwezig.

Maar met vroeg beginnen en veel willen zien, lopen Loes en ik een hele dag in het AWD.

En nu heb ik dus blaren onder de grote teennagel, kan je vertellen dat geeft leuke kleurtjes.

Maar wat hebben we een hoop gezien die dag en een lol gehad, de paddestoelen zijn ook in vele getalen aanwezig in het AWD en dat is toch ook even stoppen om deze op de foto te zetten.

De gele trilzwam (Tremella mesenterica) kwamen we ook tegen.

Deze trilzwam is te herkennen aan het geleiachtige, gelobde vruchtlichaam dat goudgeel van kleur is en aan het feit dat hij op loofbomen groeit. De vruchtlichamen kunnen twee tot zes cm hoog worden en twee tot vier cm breed. Ze zijn lobvormig en soms hersenachtig geplooid. Vaak zijn ze met elkaar verbonden in al dan niet doorlopende rijtjes. In het begin zijn ze oranjegeel en bij volle wasdom hebben ze een goudgele kleur. Naarmate ze verouderen, verbleekt de kleur tot zwavelgeel om bijna wit te worden als ze tot ontbinding overgaan. Maar deze kleurverandering doet geen afbreuk aan hun glans. Het vlees is twee tot drie mm dik, geleiachtig, sappig, buigzaam en kleurloos. Het heeft een fruitige geur en een zoetige smaak.

Deze soort groeit bijna het hele jaar door, vooral wanneer het aan het einde van de herfst koud begint te worden. Gele trilzwammen gedijen op dode takken en op stammen van diverse bomen die in de winter hun blad verliezen, bijvoorbeeld beuken, eiken, essen, haagbeuken en hazelaars. Ze komen vrij algemeen voor, dit is geen eetbare paddestoel.

Vorig jaar zijn we ook naar de kopergroene bekerzwam gelopen maar toen was er helemaal niets meer van over. Nu gelukkig wel, maar wat is deze schimmel klein. En hoe breng je deze spelden knopjes goed in beeld...het was even uitproberen, het was al tegen de schemering, echt goed licht hadden we niet meer en we moesten snel zijn anders zijn we te laat bij de uitgang. Maar de slagboom doen het niet dus er uit komen doen we altijd, we nemen dus even de tijd om er toch iets moois van te maken.

Je ziet op de foto dat ook het hout verkleurd is door het mycelium van de zwam. De kopergroene bekerzwam is zeer zeldzaam. Ben ook blij dat ik dit zwammetje op de foto heb. Het is een heel mooi gevormd schimmeltje.

Weinig aangetast groen verkleurd hout wordt in inlegwerk van meubels en beeldjes (Tunbridge ware) verwerkt.

Rugzakvosjes in het AWD

21-04-2011
Vandaag met Cristien naar het AWD geweest, een mooie dag in het voorjaar. Helemaal uit Groningen om even een gezellig dagje naar de vosjes te kijken. Daar zeg ik geen nee tegen.
Het was rustig op de plek van bestemming, we hebben echt even moeten wachten, er zaten al fotografen en die vertelde ons dat ze net weg waren. Ik dacht nog " die zijn aan de wandel en komen niet meer terug", maar gelukkig ze kwamen weer terug.
Je zou helemaal uit Groningen komen en dan geen vosjes zien. Cristien vond het wandelen in het AWD al mooi, maar dit zou toch de kers op de taart worden.

Voor heel veel van ons bloggers zijn het de zeer bekende beelden, maar ik blijf het mooi vinden om ze te zien.

Helaas ook weer mensen die ze aan het voeren waren, want een vos in de boom..??? Er zijn al veel woorden over geschreven, ga ik nu niet doen.

Hopelijk hebben jullie toch kunnen genieten net zoals wij die middag hebben gedaan, en niet alleen van de mooie natuur en de vojes maar ook van de heerlijke pannenkoek, wat was dat lekker na een lange wandeling met blaren..;-)

Amsterdamse waterleiding duinen - AWD en wandeling Zandvoort

 23-01-2011
Stond in het teken van de bloggers AWD wandeling. In mijn vorige blog hier over, de "Waterspreeuw" in beeld gebracht.
Paul van der Stap heeft ons, 30 man sterk, door een prachtig stukje AWD laten lopen. http://www.natuurtochten.com/ is Paul zijn internet site. Meestal loopt hij met de paard en wagen door het AWD.
Het was zwaar bedompen weer en dat is aan de foto's te zien. Maar het blijft een prachtig natuurgebied.

 Hier lopen we op het Grote Zwarteveld, zo zielig het boompje zo alleen. Wat zal het hier mooi zijn in het voorjaar.

 Hier is het de vraag "wie kijkt naar wie", we houden het alle twee lang vol, maar wanneer er één begint te rennen volgen de andere.

 Zicht op Zandvoort, daar schijnt een heel vaag zonnetje. De watertoren is nog net te zien.

 We lopen verder in het infiltratie gebied, volgens mij is dit verboden voor mensen maar met Paul zal het vast wel mogen.

 Drijfzand in het infiltratie gebied, met een boomstronkje nog net zichtbaar.

 En wie kent ze niet, tijdens de pauze bij de schuilhut hebben we even staan wachten met z'n allen in de hoop dat er een vosje zich zou laten zien, er zijn mensen in de groep die de vosjes nog nooit gezien hadden. Maar op dat moment geen rakker te bekennen. De grote groep gaat in groepjes verder. Wij lopen eerst nog met een groep mee en dan vraag ik aan Loes of dit de weg is naar de waterspreeuw, dat was het dus niet, wij verlaten de groep en gaan met z'n drietjes verder. Loes, Odette en ik lopen richting de waterspreeuw en Odette ziet plots deze vos, is niet erg mak en loopt ook mank. Wel een paar leuke foto's van kunnen nemen op afstand.

 Deze Judasoor heeft zijn langste tijd gehad, zo mooi als deze is wanneer hij in zijn herfst kleuren is, zo saai als hij vandaag was, maar met een groene onderlaag is het toch nog iets.

 Deze blijven rustig zitten voor ons. Altijd leuk om ook deze fotomodellen op de foto te hebben. Wat gaat het toch makkelijk met deze rustige beestjes. Ze zijn al zo aan de mensen gewend.

 Een detail van een boomstam, wanneer je er naar kijkt zie je steeds meer kleuren er in.

En toen was het einde gezellige zondag, maar nog veel te vroeg om naar huis te gaan. Ik was met Loes meegereden, we zijn nog even naar Zandvoort gereden,

 naar de zee toe lopend deze schelpen even op de foto genomen, en wanneer we verder lopen zien we de meeuwen vrolijk vliegend boven zee..

 wat een kunst om dit op de foto te krijgen, je wilt natuurlijk een aparte houding. Er zijn er heel veel in de prullenbak gegaan omdat ze op elkaar leken of dat het scherpstelpunt niet op de oogjes was.

 Dansend boven de zee om een hapje eten te vinden.

 Zijn jullie nu nog niet weg..we zijn er inderdaad een mooi poosje mee bezig geweest, je vergeet gewoon de tijd, het is dat we het ook koud krijgen want er staat een wind, maar verder op zijn twee kitesurfers bezig...

 dat is ook heel leuk om op de foto te zetten. Maar de foto's willen maar niet zuiver over komen..wat is er toch aan de hand, totdat Loes op de lens kijkt, tja nu snappen we het, we hebben mat glas. Omdat het miezert en de wind van zee komt is de lens met kleine druppels...

daarom de foto's is naar de sepia kant bewerkt.

Waar komt dit kleine stoeltje toch vandaan, het lijkt ons toch niet het weer om nu met je kleine nu heerlijk op het strand te zitten. Maar voor ons een mooi gekleurd voorwerp, tussen al die sombere foto's.

Het was een mooie sombere dag, heb genoten van de zee en bij thuis komst gaan de wangetjes zo lekker gloeien. Dit moet je eigenlijk elke maand een keer doen, gewoon er lekker uit.

Tot de volgende....