Foto opdracht - Lijnen

Dit is een klein smokkelblogje, maar in Zeeland heb ik wel aan deze opdracht gedacht. Ik laat gelijk maar de hele dag voorbij komen, het is een uitstapje wat Landschap VZW georganiseerd heeft. Het is het derde uitstapje dit jaar, Gonnie, Loes en ik vertrekken uit Breskens met Rederij Festijn om de zeehonden te gaan bekijken. Op de site staat een zeehond van echt heel dichtbij, daar duimen we voor dat we dat ook te zien krijgen. 

We moeten even wachten op de boot die ons naar de zeehondjes gaat

 varen en in die tussentijd zie ik bij de vissersschepen leuke kleurtjes. 

Rond de klok van 12uur kunnen we op de boot stappen, het is best een

 grote groep van +/-  35 man en de personen die ook deze toch gaan

 maken die een heerlijke vakantie hebben in Zeeland. 

In de haven is veel te zien, een heerlijk visje straks op de terug 

weg gaat er wel in.

Het is laag water, op de zandplaten zijn de zeehonden aanwezig, maar 

dichterbij gaat de rederij echt niet. Ver weg, geen close-up van de zeehond, 

het valt ons een beetje tegen, dan maar genieten van het moment en

 zoeken naar andere uitdagingen.

Voor de verzameling heb ik er wel weer een molen bij..;-) 

Tijdens de vaartocht zie ik verschillende lijnen, daarom maar als

 maand opdracht gebruikt deze dag.

Na onze heerlijke vaartocht gaan we nog een wandeling maken op de dijk.  

Op de heenweg reden we door het dorpje " Nummer één" toen hebben we er

 al lol om gehad en nu moesten we er weer door.  Er wonen heel weinig mensen

 en wie op nummer één woont die zal wel veel spraak

 verwarring mee maken.

Hier eten we even ons boterhammetje op en ik zie de paaltjes en de lijnen. 

Dit zijn de slikken en de schorren, Jan van Landschap VZW verteld er veel 

over, de slikken komen tweemaal daags onder water te staan en de schorren 

een maal per 14 dagen. 

Wanneer het hoge water zich terugtrekt komen de slikken droog te vallen

 en de vogels hebben weer te eten. 

En voor mij komen de lijnen zichtbaar, het was best wel zoeken wanneer de

 lijnen op het mooist uitkwamen. Kon niet altijd doen wat ik zag, het was heel

 makkelijk natte voetjes halen en daar had ik nu even geen zin in, de wandeling 

was net begonnen.

Loes en Gonnie hebben visdiefjes en grutto's ontdekt en proberen deze 

zo goed mogelijk op de kiek te krijgen. Heb het ook even geprobeerd

 maar de afstand was al behoorlijk ver en ik ging voor de lijntjes.

En die zijn er genoeg. Wat is het een mooi gebied, zonnetje is er een beetje 

bij gekomen en dan het horen van de golfjes, het is gewoon

 een vakantie dag.

Doordat we eigenlijk zo bezig zijn met fotograferen loopt Jan steeds verder weg 

van ons, wij hadden natuurlijk netjes moeten aansluiten maar het is hier zo

 leuk en pakken de kans om kiekjes te maken, om hier even naar terug rijden

 is niet echt een optie. Sorry Jan, volgende keer maken we het goed. Want leuk 

vertellen dat kan je zeker.

Op de terug weg komen we dit visdiefje tegen, wat wel heel stil en 

gemakkelijk blijft zitten. 

We kunnen het echt van alle kanten op de foto nemen, maar wat blijkt, 

één vleugel is niet geheel aanwezig. Dan gaat wegvliegen ook niet 

zo gemakkelijk. 

Loes en Gonnie hebben ook geprobeerd om een visdiefje met visje op de

 foto te nemen. Hoorde vaak genoeg "weer gelukt". Ik zie er eigenlijk van

 af omdat de camera te zwaar is in deze houden voor de RSI arm. Maar al die

 enthousiaste kreten maakt mij ook nieuwsgierig of het mij ook lukt. En ik heb 

er niet veel gemaakt maar gelijk wel eentje die in de vlucht achter zijn 

oortje krabt....

....en een met een visje. Actie is geslaagd.

We eten nog even een visje in Breskens en zo komt er een eind

 aan deze vakantie dag. 

Datum: 11-07-2013

Dauwtrappen in een bootje

17-05-2012 Hemelvaartsdag

Met dauwtrappen is het altijd vroeg op staan, alleen dat ging al die andere jaren aan me voorbij, wie gaat nu op zijn vrije dag zo vroeg zijn bed uit om in Kortenhoef in de polder te gaan lopen....ik niet, ik ben dat betreft een beetje verliefd op mijn bedje. 

 Remco heeft het idee aan geslingerd, bij Loes, om een vaartocht te gaan

doen op de Nieuwkoopse plassen en Loes heeft gelukkig aan mij gedacht.

Want dit had ik echt niet willen missen.

 Het is wel héél vroeg opstaan, mijn mannetje slaap nog lekker door en die denkt "het moet niet gekker worden..." hij snapt er helemaal niets van.

Von die zo vroeg opstaat, die is ziek..;-)

De boot vertrekt op half 6 en wij moeten vanuit Kortenhoef nog drie kwartier rijden.

Het is dus echt vroeg dauwtrappen, alleen dan in een bootje, heet het dan nog steeds dauwtrappen..???

We hebben het weersbericht goed in de gaten gehouden, het zal deze nacht rond

het vriespunt zijn maar in de loop van de dag zal het zonnetje gaan schijnen

en warmer worden dan al de afgelopen dagen.

We vertrekken dan ook met onze skibroek aan, een warme das om ons

nekkie en de handschoenen in de jas zak.

We hebben dus een prachtige ochtend. Dit gaat een hele mooie vaartocht worden.

 Wanneer de zon boven de horizon uitsteekt vertrekken we, we zijn met 32 personen en de boot is echt vol.

Als we nu maar op de goede plek zitten voor de Purperreiger, op internet stond

vermeld dat we daar langs zouden gaan. Twee mensen van Natuurmonumenten

vertellen hun verhaal en geven uitleg over het gebied. De ochtendnevel en de

 zonsopkomst, wist niet dat het wakker worden van de dag zo mooi kan zijn.

De kleine slootjes waarin we varen zijn soms te smal voor de boot van

natuurmonumenten dat we soms even moeten steken.

Dan hebben we wel even de gelegenheid om van het natuurschoon te genieten.

Zoals deze zwaan, die door de ochtendnevel zwemt op zijn gemakkie.

We varen naar een slootje toe en zien deze prachtige zonneharp door de bomen komen.

Het is gewoon goud wat ons verwelkomt.

 Dit is gewoon sprookjes achtig wanneer je hier door heen vaart.

Het vroege opstaan ben ik alweer vergeten....

Dit wil ik elke ochtend wel zien....

 Een knobbelzwaan weet niet wat hem overkomt, zo vroeg al mensen in zijn

 zwemwater, hij gaat maar even een paar passen opzij.

Dick en Aleid vertellen ons veel over dit gebied, heb niet alle bloem soorten 
onthouden, maar bij een foto hoort een soortvermelding en gelukkig wist 
Loes deze nog, het is een moeraskartelblad een zeldzaam plantje wat hier in 
vele getale aanwezig is.

We komen een paar Wulpen tegen, we varen nu naar het gebied waar Dick

toestemming voor heeft moeten vragen, hier mag je normaal niet komen.

Visdiefje is er ook aanwezig, eindelijk is het me een keer gelukt om een vliegend

vogeltje op de kiek te zetten...

De kokmeeuwen zijn niet blij dat we even een bezoekje komen doen, er liggen

genoeg eieren, wat zijn het er veel. Hier komen heel veel kleintje straks tot leven.

We varen al een mooi poosje en de vraag komt toch wanneer we langs de

purperreiger komen. Dat komen we dus niet, dat is even een dikke pech, die had ik

vandaag toch wel heel graag op de kiek gehad. De teleurstelling is groot, maar er

komt een oplossing, wanneer je een elektrobootje huurt kun je bij de kolonie komen.

Dat gaan we dan zeker doen. Voor zulke spontane verrassingen zijn Loes en ik wel

voor te porren. Remco denkt er nog even over na, dat had met zijn vriendin

afgesproken om het niet te laat te maken.

Maar de purperreiger stond toch ook wel hoog op zijn lijstje.

We varen nog het laatste stukje van deze vaartocht en we hebben een fantastische

vaartocht gehad, die langer duurde dan gebruikelijk, het was ook zo gezellig,

koek en koffie, thee was allemaal verzorgt.

En haast hadden we zeker niet.

In het gebouw van Natuurmonumenten wordt ons uitgelegd waar de purperreigers

zitten en waar we een bootje kunnen huren.

Remco gaat ook mee en zo belanden wij in een bootje. Gelukkig was het café net

open, en konden we zo instappen. Ik aan het roer en gashendel had ik deze gelijk

 helemaal open gezet, op de plas wilde ik nog iets sneller maar dat kon niet meer.

Dat was even wennen, maar we hadden geen haast en waren snel bij de purperreiger.

We zagen er gelijk al een overvliegen en een in de bomen zitten.

Oeps, dat gaat moeilijk worden op deze plek. Een smal slootje waar een beetje

 stroming in stond, en een licht bootje, dat betekend dat we elke keer weer

even moesten varen om de goede positie te krijgen.

De ene keer hadden we tegenlicht en dan weer met de zon in de rug.

De purperreiger zit tussen het riet en bomen te broeden, daar konden we geen

foto's meer maken omdat alles met blad zit.

We hadden wel de plek gevonden waar ze veel vandaan kwamen en daar maar een

beetje op richten.

Maar dan nog was het een moeilijke klus, met drie man in een bootje, wiebel, wiebel,

en dan nog te ver voor mij. Dan is Full Frame een nadeel.

Heb mijn best gedaan en dit zijn mijn purperfoto's.

 Alleen al het zien van deze vogel is iets bijzonders.

Met hun kippendijtjes en mooie kleuren is het een mooie vogel.

Hoop dat ik ze een beetje redelijk gemaakt heb.

Het is op deze Hemelvaartsdag een mooi cadeautje, en het begint ook al warmer

te worden. De ski broek kan uit maar daar gunnen we ons geen tijd voor.

We houden elkaar scherp, we kijken natuurlijk terug op ons schermpje maar

dat doen we niet alle drie tegelijk, want juist als we niet keken dat kwam er

weer één overvliegen en dan waren we te laat...of ze met ons een

spelletje deden.

 De foto's zijn bewerkt in Adobe Elements voor een beetje kleur, maar  begreep dat

Loes en Remco dat ook hebben moeten doen.

Loes en Remco, bedankt voor deze heerlijke spontane actie, het was super gezellig.

Ik hoop dat ik me gedragen heb als stuurvrouw..;-) En voor de kijkers: het is een best

 lang blogje geworden met veel lees voer, maar het was ook zo'n leuke dag ....