IJsvogel - Maar dan anders

 

Wat zijn het toch mooie vogels maar zo standaard op een stokje, ouders of jong, je maakt er veel te veel om uit te zoeken, en dan zeg ik wel eens tegen mezelf, en doe nu eens een koprol om het stokje...  ;-)

Die koprol komt er natuurlijk niet. En wanneer de ijsvogel je zo aankijkt op 1 meter afstand dan gaat er toch wel iets door je heen.

Zal het mij ook zien..?? heb wel het camouflagenet om mij heen, het klikken van de camera zou mij kunnen verraden. 

Een koprol is het niet, maar wel anders dan op het stokje zitten.

Dan is het spelen met de sluitertijd, om druppels te zien dwarrelen en toch iets scherp te hebben.

Hopende dat hij uit het water op het punt gaat zitten waar ik scherp heb gesteld...

En dan kom je natuurlijk thuis met veel te veel foto's.

Dan gaat het uitzoek werk beginnen. Bij de eerste selectie gaan er al 300 weg. 

Dat is fijn...

En dan hebben we ook nog een poetsbeurt gehad. 

Ook geen standaard beelden. 

Lenig is een ijsvogel wel, nekje kan goed rond draaien.

Het was weer een middag lekker genieten. 

De beelden zijn op verschillende plekken genomen.

Datum: augustus 2024

De mooiste van 2011

Januari

De Waterspreeuw in de AWD.

Februari

De Siberische tijger in Dierenpark Amersfoort.

Maart

Een mooie Boomklever op de Veluwe.

April

Een van de bekendste vosjes van ons land in de AWD.

Mei

Veenpluis op onze wandeltocht het Laarzenpad.

Juni

Het mooiste moment van het jaar, de ijsvogel paring.

Er was eens een meisje zo klein

Die vond fotograferen zo fijn

Ze had een fotovriendje met mooie plekjes

En dat vond zij fijne stekjes

Juli

De kindjes uit de haven, wat is het elk jaar weer een leuke belevenis.

Augustus

Een Grutto die van een paaltje afvalt.

September

De Hermelijn op de Stelviopas in Italië.

Oktober

November

Mist druppels op de spinnenweb.

December

Villa Volta in de Winter Efteling.

Vonden jullie het ook zo moeilijk om een keuze te maken..?? in de ene maand had ik foto's te weinig en in het voorjaar kon ik niet kiezen uit de vele foto's.....

Wel heel leuk om eens kritisch naar je eigen foto's te kijken. Dit was mijn overzicht van 2011, het zijn niet altijd de mooiste, ook waar ik leuke herinneringen aan heb, was voor mij ook een uitgangs punt, ik hoop dat we het volgend jaar weer doen. 

Iedereen bedankt voor de leuke reactie's, dat je even een bezoekje kwam brengen bij mijn blog, voor de leuke uitjes, de gezellige mail's en dat we als blog vrienden veel van elkaar mogen leren.

Doe voorzichtig met vuurwerk en voor 2012 veel gezondheid, geluk en liefde en een fijn foto jaar.

Dikke knuf van Von

IJsvogel paring en meer - Alcedo atthis

Toch wel heel lief om dit te mogen ontvangen, een gedichtje, zo schattig, hier kan ik echt van genieten.

Ik hoop echt dat het je volgend jaar gaat lukken.

 

De ijsvogel is een waterminnende vogel. Het is een opvallende verschijning door zijn afstekende blauwe en oranje kleuren, maar ook een zeer schuwe soort die zich weinig laat zien.

De ijsvogel is een typische viseter, dus sterk aan water gebonden. Zijn voorkeur gaat uit naar stromende wateren. In het grootste deel van het verspreidingsgebied is de soort algemeen, maar in sommige gebieden wordt de ijsvogel met uitsterven bedreigd.

De Nederlandse naam ijsvogel heeft waarschijnlijk niets te maken met een voorkeur of een relatie met ijs maar is een verbastering van de Germaanse naam Eisenvogel wat zoiets als 'ijzervogel' betekent. Deze naam slaat op de metaalachtige glans van het blauwe verenkleed. Een andere verklaring voor de naam is dat de ijsvogel 's winters bij het ijs werd gezien om uit een wak vissen te vangen.

De ijsvogel is een kleine vogel met een korte staart en pootjes, een korte nek, korte, afgeronde vleugels, een grote kop met grote ogen en een lange, dolkvormige snavel, geschikt om vissen mee te vangen en vast te houden. De poten zijn syndactiel; de voortenen zijn gedeeltelijk aan de basis met elkaar vergroeid. IJsvogels hebben een vrij uniforme, gedrongen bouw met een rechte, dolkachtige snavel. De kleuren verschillen wel sterk, sommige soorten hebben blauwe of rode kleuren, andere zijn zwart met wit van kleur. De ijsvogel heeft echter een overwegend blauwe kleur, waarbij de veren van de kop en vleugels iriserend blauwgroen zijn maar op het midden van de rug lichter tot kobaltblauw. De staartveren zijn echter weer wat donkerder. De veren aan de borst en buikzijde zijn warm oranje gekleurd en steken hiermee duidelijk af. Van de snavel tot achter het oog is op de wang een oranje oogstreep aanwezig, die abrupt overgaat in een heldere witte streep, ook de keel van de ijsvogel is wit. De poten zijn oranje tot rood van kleur. De mannetjes zijn enkel van de vrouwtjes te onderscheiden aan de kleur van de basis van de ondersnavel, die bij het vrouwtje dofrood is en bij het mannetje net zo zwart als de bovensnavel. Juvenielen onderscheiden zich van volwassen exemplaren door het valere verenkleed met donkergrijs gerande borstveren, gevlekte kruin, lichtere snavelpunt en donkerbruine poten.

De lichaamslengte bedraagt ongeveer 16 tot 20 cm, de spanwijdte is 24 tot 26 cm en het lichaamsgewicht loopt uiteen van 34 tot 44 gram.

In Europa komt de ijsvogel voornamelijk voor bij langzaam stromende wateren als beken en rivieren in het laagland (zelden boven 650 meter hoogte), maar hij kan worden aangetroffen in bijna alle waterrijke gebieden, als kanalen, sloten en een enkele keer de oevers van grotere plassen, meren, grindgaten.

De ijsvogel is voor het jagen afhankelijk van wateren die helder en ijsvrij zijn met veel kleine visjes. Het liefst leeft hij in schaduwrijke gebieden, waar hij bij de jacht niet wordt gehinderd door de reflectie van licht. De aanwezigheid van geschikte uitkijkplaatsen is van minder groot belang. In de broedtijd leven de vogels voornamelijk in de nabijheid van steile oeverwallen van zand of leem nabij water, waar een nesthol kan worden uitgegraven. Soms broeden zij ook in steile wanden die wat verder van het water afliggen, maar dit komt zelden voor.

IJsvogel zittend op een tak. Meestal heeft de ijsvogel een vaste tak over het water als uitkijkpost.

De ijsvogel heeft een snelle, rechte vlucht, vaak vlak langs het wateroppervlak. Hij kan op deze manier snelheden bereiken van maximaal 80 kilometer per uur. De vleugelslag is snorrend, afgewisseld met een korte glijperiode. Hierdoor is er van een ijsvogel in vlucht zelden meer te zien dan een blauw-oranje flits.

Het waterdichte en isolerende verenkleed van de ijsvogel bestaat uit korte, dichte veren die tot zes keer per dag gepoetst en gekamd worden. Dit kan per keer 15 tot 20 minuten duren. De ijsvogel kent een voor vogels unieke poetsbeweging: hij wrijft over zijn kruin met de binnenkant van zijn vleugel. Ook neemt de ijsvogel regelmatig een bad. Vooral ouderdieren baden aan het einde van de periode waarin de jongen in de nestkamer worden gevoerd. Het nest is rond die tijd bevuild met een laag braakballen. Tijdens het baden duikt de ijsvogel onder water, alsof hij aan het vissen is, om enige seconden in het water te blijven of gelijk weer het water te verlaten en opnieuw te duiken. Dit wordt vervolgens zo'n twintig keer herhaald.

De ijsvogel leeft vrijwel uitsluitend van vis. De ijsvogel is een carnivoor, meer specifiek een piscivoor, en jaagt voornamelijk op kleine vissen als modderkruipers, voorns,  barbelen, jonge vlagzalmen en tiendoornige stekelbaarsjes, aangevuld met jonge forellen, baarzen, snoeken en karpers, alvers, gambusia’s, driedoornige stekelbaarsjes en kwabalen. Ook garnalen, riveirkreeften en andere kreeftachtige, amfibieën als salamanders, kikkers en kikkervsjes, insecten als libellen, kervers, waterinsecten en larven en weekdieren als zoetwaterslakken staan op het dieet. Prooidieren zijn meestal 3 tot 5 cm lang, maximaal 7 cm. Vissen beslaan zo'n 78% van het dieet.

De ijsvogel is vaak te vinden op een vaste uitkijkpost nabij het water vanwaar hij zijn prooidieren gadeslaat. De ijsvogel zit meestal onbeweeglijk stil op zijn uitkijkplaats, vaak met de vleugels gespreid en de snavel half open. De uitkijkplaats bevindt zich zo'n één tot drie meter boven het water. Een tak die over het water uitsteekt is hiervoor geschikt maar ook beschaduwde overhangende struiken worden hiervoor wel gebruikt. Met zijn scherpe ogen kan hij in helder water de precieze positie van zijn prooi bepalen, waarna hij met snavel naar voren op zijn prooi duikt. De prooi bevindt zich meestal niet meer dan 25 cm onder het wateroppervlak. Als een visje zich laat zien wordt het met een snelle duikvlucht verschalkt. Iedere ijsvogel heeft zijn eigen favoriete uitkijkplaats vanwaar hij duikt. Als de uitkijkplaats te laag is, vliegt hij eerst omhoog waarna hij naar beneden duikt. Ook kan de vogel boven het water “bidden”.

Bij het jagen op vis duikt de ijsvogel bijna loodrecht op zijn prooi, waardoor hij met hoge snelheid het wateroppervlak kan doorbreken. Om deze snelheid te ontwikkelen slaat hij tijdens de duik kort met zijn vleugels. Bij voldoende snelheid kan hij tot een diepte van een meter duiken, maar meestal duikt hij niet meer dan enkele decimeters. Om de ogen te beschermen tegen het water gebruikt de ijsvogel zijn knipvlies, dit is een extra ooglid dat half doorzichtig is en door een reflex als een duikbril over het oog schuift tijdens het duiken. Het wordt ook gesloten als de vogel de veren poetst, om beschadiging door de klauwen te voorkomen.

De ijsvogel verlaat direct na de vangstpoging het water. Met één slag van de korte, sterke vleugels kan hij zich uit het water heffen en wegvliegen. Hij vliegt hierna naar een zitplaats, waar hij het visje doodslaat tegen de tak waar hij op zit. Hierna wordt de prooi in zijn geheel doorgeslikt met de kop eerst. Zo wordt voorkomen dat eventuele stekels van de prooi zich vastzetten in de keel en de vogel zouden doen stikken. Mocht de ijsvogel de vis niet met zijn snavel kunnen draaien dan wordt deze eerst in de lucht gegooid. Onverteerbare delen als graten, schubben en chitineresten worden in een kleine, ovale braakbal uitgebraakt.

Oops, I did it again

Deze week was wel heel raar, stond ik met de trechterspin dinsdag in de krant, sta ik donderdag 11 Augustus er nog een keer in, ik heb echt een sprongetje in de lucht gemaakt. Heel veel mensen hebben het ook gelezen, en aan de reactie's te merken, vonden ze het wel heel bijzonder.

Er hanger er drie aan de muur van canvas.

In de Gooi- en Eemlander was deze week als wedstrijdthema "Mijn dierenontmoeting"

De tekst in de krant verteld eigenlijk al genoeg, wat is dit machtig mooi om mee te maken.

Heb er even voor moeten zitten, maar dan heb je ook iets.

Nu maar hopen dat hier mooie kleine babytjes zijn uitgekomen die we volgend jaar terug zien komen.

Tips - wat eten de wintervogels

Winter 2010 - 2011                                            Dit is het vogelvoeder huisje wat ik begin de winter van 2010 heb gemaakt. Ik heb alleen een rand van steen waar ik iets op kan maken, plaat hout gepakt uit de werkplaats, twee kleine klosjes er onder gemaakt zodat hij op het randje kan staan. Paar boom stammen bij de buurman weg gepakt, deze op de plaat hout gelijmd, een oude bezemsteel in drie stukken gezaagd, gaten in de boom stammen geboord, lijm er in en een dak er boven. Daarna leuk aangekleed, tja, wat is er leuker om een vogel in hun eigen omgeving te zien, dat had ik gedacht, binnen een dag was mijn tuintje een puinhoop, wat een slopers heb ik in mijn tuintje. Het huisje doet nog wel zijn werk, ziet er alleen niet meer zo mooi uit.

Alle foto's zijn door het raam gemaakt. Kwaliteit kan hier en daar iets minder zijn.

In deze blog geef ik een paar tips die ik op internet heb gevonden over het eten wat de vogels doen in de winter.

Matkop meesje

Is het een mannetje of een vrouwtje koolmees als je het nog niet wist, een koolmees heeft een soort stropdas, en daaraan kun je zien of het een mannetje of een vrouwtje is.

Bij een mannetje is hij dikker dan bij een vrouwtje.

Koolmeesje wat een stukje brood klein maakt.

Staartmeesje, wat hebben ze toch schattige koppies.

Mezen

Voedsel: Vetbollen, ongebrande en ongezouten pinda's, kokosnoot, vogelzaad en zonnepitten.

Voerplaats: Voedertafel of voederhuisje of opgehangen in een boom

En zijn altijd met velen te gelijk.

Pimpelmeesje, ook een van de trouwe vogeltjes wat altijd even komt kijken of er iets te eten is.

Het roodborstje, een kleine vechtersbaasje.

Winterkoning, heggemus en roodborst

Voedsel: Universeelvoer, meelwormen, broodkruimel, maden en larven, ongekookte havermout.

Voerplaats: Een zeer beschutte sneeuwvrije plaats.

De musjes, deze zitten bij ons heel veel. Ik denk dat elk hoekje onder de loods daken wel bezet is aan een musjes. Ik had een keer iemand aan de telefoon, stond toen buiten, en die vroeg in welk dierentuin ik was. "Dit is thuis meneer", dat kon deze man niet geloven. Er zitten er hier denk ik wel 200 en wanneer er dan een roofvogel even over komt dan is het gewoon even heerlijk stil. Want het is me een kabaal wanneer ze allemaal even een liedje zingen.

Een lief vinkje

Mussen, vink en groenling

Voedsel: Bruin brood, onkruid-zaden, gemengd strooizaad, zonnepitten en etensresten zonder zout.

Voerplaats: Op de grond, eventueel voedertafel.

Ook de boomkruiper komt even langs, niet op mijn balkon, maar in het bos wat aan de zijkant van mijn huis is.

Zoekend tussen de boomschors naar een lekker hapje.

De boomklever komt ook even op de bolletjes voer af, had op dat moment van twee kanten lichtval, het is een beetje te zien op de foto's maar ik vind dit toch ook een van de mooiste vogels.

Specht, boomklever en boomkruiper

Voedsel: Spek-zwoerd, ongebrande en ongezouten pinda's, vetbollen, zonnepitten.

Voerplaats: Vastgemaakt aan een boomstam op een rustige plaats.

En dit is mijn favoriete fotomodel, een makkelijke grote bonte specht.  Begint al ons te wennen. Ze zijn met z'n drietjes, maar deze is de baas. Hopelijk komen straks de kleintjes ook even bij me kijken net zoals vorig jaar.

Heerlijk zitten, kijken of ik nog een paar losse pinda doppen neer leg. Want dat is natuulijk een stukje makkelijker dan uit het netje pikken. In de bomen zitten gaatjes, en daar gaan de pinda's in. Straks als de kleintjes er zijn worden deze weer opgehaald.

Aan de ijsvogel heb ik het meeste werk wanneer het -10 graden gevroren heeft. Ik maak elke dag twee wakken open waar ze veel zitten om te eten. Hoop hun daar een beetje mee te helpen dat ze de winter door komen. Ze gaan er veel zitten en de kleine vis zwemt onder hun, jammer dat ik nog geen duik mee heb mogen maken. Maar probeer zo ook zoveel mogelijk met rust te laten.

Deze kwam aan vliegen toen ik de puberfuutjes op de foto aan het nemen was en ik stond bij zijn touwtje, op 50cm nam hij de bocht om toch maar niet te gaan zitten. Wat een moment, zo dicht bij was hij...jammer dat dit dan weer enkele meters verder is.

Maar het moment blijft mooi om hem te zien...

Vogels zijn verstandige eters. Van nature gaan ze op zoek naar een gevarieerd menu. Ze zullen nooit alleen maar leven van het voer dat u ze aanbiedt. Wilt u ze toch wat meer variatie bieden? Wat kunt u ze eigenlijk allemaal geven? En wat absoluut niet?

• Strooivoer

Zadenmengsels zijn vanaf het najaar te koop bij dierenwinkels, tuincentra en supermarkten. Mengsels grote korrels zijn niet geschikt voor tuinvogels. Goede mengsels bevatten stukjes mais, kleine zaden, zonnebloempitten en stukjes pinda.

• Vetbollen

Vetbollen zijn vooral geschikt als het wat kouder is, anders bederft het vet. Vetbollen leveren veel energie, en bestaan uit een zadenmengsel, gegoten in een harde soort vet. Zelf vetbollen maken is niet moeilijk.

• Pinda’s

Pinda’s zijn een welkome aanvulling op het menu van veel vogels. In de lente kunt u ze echter beter weghalen, omdat grote pinda’s voor heel jonge vogels lastig te verteren zijn. Met doppinda’s in een korfje of aan een slinger kunt u vogels goed bekijken. Losse pinda’s in een netje vallen ook in de smaak maar bederven sneller. Pindakaas vermengd met strooivoer kunt u op de bast van een boom smeren voor de boomklever.

• Zonnebloempitten

Zaadeters zoals de groenling, mees en vink zijn bedreven in het openmaken van hun favoriete hapje. Vooral zwarte zonnebloempitten zijn het hele jaar geliefd bij deze soorten.

• Fruit

Geef geen kleine stukjes, vooral bij vorst kunnen vogels zich daarin verslikken. Laat vogels zelf pikken van bijvoorbeeld een gehalveerde appel, peer, banaan of druif.

• Brood

Kruimels vallen in de smaak bij tuinvogels. Eenden, meeuwen en kraaien lusten ook wel grotere stukken. Met boterhammen trekt u dan ook vaak grotere vogels aan. Brood met boter is echter ook voor hen niet goed.

• Insecten

Roodborst, pimpelmees, boomkruiper en winterkoning lusten graag verse meelwormen. Voer altijd verse wormen en haal dode exemplaren weg, anders ontstaat er gevaar op salmonella.

• Dierlijk vet

Vogels hebben een relatief grote behoefte aan verzadigd vet. Een stukje kaas, maar ook reuzel eten ze daarom graag.

• Gekookte rijst

Kan een goede aanvulling zijn in een strenge winter. Geef niet te veel, want gekookt voedsel bederft snel. Let er ook op dat er niet veel zout op zit.

• Honden- of kattenvoer

Is in beginsel niet geschikt, omdat er veel grote, harde en droge stukken in zitten. Alleen in een lange droge zomer kan blikvoer of geweekt voer een aanvulling zijn voor vogels die niet voldoende insecten of wormen kunnen vinden.

Wat u niet moet voeren

• Melk. Vogels kunnen dit niet verteren.

• Margarine en olie. Zachte vetten maken slachtoffers: ze tasten de waterdichtheid van de veren aan. Bovendien werken deze vetten laxerend.

• Gezouten of gebrande pinda’s of andere noten. Deze bevatten voor vogels giftige stoffen. Ook bevatten deze noten te veel vet en zout.

• Erwten, bonen, linzen of rijst. Dit voedsel is eenvoudig te groot voor de meeste tuinvogels. Let daarom bij aankoop van vogelzaad wat erin zit.

Vogels hebben hun eigen eetgewoonten. Daarom is niet alleen wat u voert belangrijk, maar ook hoe u het voer aanbiedt.

Hier vindt u een aantal tips

• Strooivoer kunt u op een voedertafel of op de grond strooien. Doe dit bij voorkeur in kleine hoeveelheden, ’s ochtends en ’s middags.

• U kunt ook een silo met voer ophangen. Let er wel op dat de inhoud niet gaat klonteren.

• Voor schuwe vogeltjes, zoals de heggemus en de winterkoning kunt u wat op de grond strooien, het liefst onder struiken.

• Zorg dat er het strooivoer niet te lang blijft liggen. Het kan bederven of ongedierte aantrekken.

• Voeren kan het hele jaar, maar vergeet de vogels vooral niet bij vorst en sneeuw.

• Maak een stukje grond sneeuwvrij voor u daar voer strooit.

• Met een stuk gaas of een speciale korf over het voedsel kunt u voorkomen dat kraaien en meeuwen alles opschrokken.

• Zet een platte, brede schaal neer waar vogels kunnen drinken en badderen. Houd deze elke dag schoon en ijsvrij. Geef echter zeker in de winter geen warm water.

• Bij vorst kan geschaafd ijs een vervanging zijn voor drinkwater.

• Vetbollen en pinda’s kunnen in de lente beter van het menu. Vet bederft bij hogere temperaturen. Pinda’s zijn geen goede kost voor heel jonge vogels.

En een tip van Klaproos: vergeet alsjeblieft niet op tijd de pinda's weg te halen want die gaan de ouden voeren aan de jongen en die kunnen dat niet verteren en sterven daardoor, hou dat alsjeblieft in de gaten en verkondig dat ook mee met mij op de logs, want er gaan elk jaar weer zoveel jonge mezen dood door mensen schuld...

Tot de volgende...