Na een heerlijk ontbijtje rijden we naar het kleine keien strandje bij Audresselles. Wat een kleuren komen ons tegemoet, alleen het loopt wel lastig met de regenlaarzen aan. De keien doen zeer onder onze voetjes.
Dag 2 :
Audresselles - klein strandje, bij ons beter bekend als het macro strandje
Tardinghen - mosselbanken.
Het waait hard en de toppen van de golven hebben prachtige schuimkoppen. of zal
dat nu juist tegen ons werken. De zee is nog hoog, we hebben dus alle tijd
om een goed plekje te zoeken om met de big stopper te spelen.
Maar wat zijn de olifanten keien prominent in beeld. Dan maar een langere
sluitertijd proberen. Het is moeilijk om er een balans in te vinden tussen de
golven mooi fluweelachtig te krijgen en de dikke olifant keien.
Wanneer de zee verder is gezakt kunnen we op de keien gaan lopen en daar
zijn kleine riviertjes ontstaan. Druk ik nu op de ontspanknop wanneer de golf
er aan komt of wanneer deze juist weer terug gaat. Het blijft proberen en
genieten van de zee lucht.
In de middag staat er weer iets anders op het programma, de Mosselbanken. Ik vertelde
in deel 1 al hoe we aan dit straatje zijn gekomen. Dit is smalle straatje naar de kust
vanuit Tardinghen. We weten rond welk tijdstip we er moeten zijn, wat is internet
dan makkelijk om de getijden op te zoeken.
Aan de overkant Dover te zien.
Maar daar aangekomen zien we helemaal niets. Lopen het strand verder op en zien
wel iets in het water, maar dat is zover dat kan het niet zijn. Gonnie gaat iets uit
de auto halen en komt een mevrouw tegen en die verteld ons dat we in Wissant moeten
zijn. Kan je vertellen dat Wissant niet ons plaatsje is, wat een doolhof aan wegen. Het
ene straatje mag je niet in en dan mag je weer niet naar rechts, sta je gewoon weer
op het zelfde punt. We geven het niet op en na een paar kleine straatjes genomen te
hebben komen we aan het strand. Maar daar geen mosselbanken te vinden. Daar
weer gevraagd en dit aardige mevrouwtje stuurt ons weer terug. We zaten dus wel
goed. Zo leer je wel de weg in Wissant.
Wij weer terug naar Tardinghen en ja hoor, we zien nu iets te voorschijn komen.
Maar wat staat het allemaal ver weg.
Staat het water nog te hoog..?? of staan we nog op het verkeerde plekkie. Het schip
wat hier al heel lang ligt, daar kunnen we mee spelen. Weer met onze laarzen het
water in.
We hebben het idee dat er veel meer te zien moet zijn. We hebben hele andere mooie
foto's gezien met mossels aan een balk. We kijken om ons heen en zien in de verte
nog meer staan, we lopen daar even heen en dit zijn inderdaad de mosselbanken
waarvan we de foto's hebben gezien.
De mosselbanken maak je dan vanuit alle hoeken, niemand van ons heeft op
het moment van foto's maken gezien dat er geen één mosseltje aan zit. Dat zien
we thuis pas. Dan maar een paar palen in het water en zelf de mosseltjes er aan
vast denken.
Misschien zijn de palen net leeg geplukt, opnieuw geplaatst.
We treffen het niet.
Deze kleuren en de ronde vorming van de stroming in het water vond
ik wel apart.
Zo ver waren we gelopen vanuit Tardinghen dat we bijna bij restaurant La Sirène zijn
en de Cap Gris Nez zien. En dan nu alles inpakken en weer terug lopen. Met natte
sokken in de regenlaarzen.
Nog even deze visser op de kiek. Die is tenminste verstandig om zijn
waadpak aan te trekken...
En wat gaan de dagen snel voorbij,maar wat hebben we het leuk zo
met z'n drietjes.
Datum: 28-04-2015
