........we rijden vanuit Urk door naar Hindeloopen, Loes heeft gevraagd aan Truus hoe we verder moeten rijden en ze brengt ons via Lemmer naar Hindeloopen. Via mooie landwegen binnen door naar onze bestemming, het lijkt allemaal nogal rustig, zullen we dan toch al te laat zijn om het mooie kruiendijs nog te zien. Dat hadden we iets te vroeg gezegd, we draaien de provinciale weg af naar Hindeloopen en wat zien we, FILE..!! en wat voor één, het is nog een klein stukje maar we hebben er iets langer over gedaan dan dat Truus ons aangaf. Keren konden we niet op dit smalle weggetje, dan maar door rijden en kijken tot hoever we kunnen komen met de auto. We zagen het bord met Hindeloopen en Hylpen er op, dus dit is het plaatsje, dan hier de auto maar neer zetten en we stonden zeer goed. Bij het weg rijden staan we niet in de modder weggezakt zoals we een paar auto's hebben zien aan modderen om weg te kunnen komen. We zullen straks wel een van de laatste zijn en dan is er niemand meer om ons te helpen, met een goed gevoel verlaten we de auto. En lopen als makke schapen achter al de andere mensen aan die net zo gek zijn als wij, horen hier en daar iets Fries vallen en proberen te begrijpen wat ze te vertellen hebben, Staveren is Stavoren, dat weten we nu ook. We zijn ook een beetje aan het bedenken wat we vanavond met het eten doen, een hele dag op stap dan heb je wel eens te weinig bammetjes bij je. Ik vraag hoe je "twee patat" besteld en we krijgen netjes antwoord, in het Fries is dat "Twa Patat"
We lopen niet de massa mensen achter aan maar zoeken een rustig plekje op,
er ligt een dammetje in het water en daar vermaken we ons met
de ijsbergen en de wolken partijen.
Met de groothoek en het Lee filter aan het spelen, laat de mensen daar
maar lekker op de berg, wij komen straks wel.
Het IJsselmeer is langzaam aan het ontdooien, we zitten hier heerlijk
op dit stekkie. Het heeft even gehageld maar een grote wolk die hangt
ver van ons af.
We lopen een stukje voorbij de ijsbergen en zien hoeveel mensen hun sporen al
hebben achter gelaten, het ijs is helemaal bruin van de modder voeten die je krijgt
wanneer je er heen loopt. Onze schoenen zien er niet meer uit.
Wij zien een mengelmoes in de lucht hangen, zullen we die bui krijgen of
mogen we er alleen van genieten, we hopen op het laatste.
We vinden nog een dammetje en hier eten we onze bammetje even op,
wat krijg je een honger van het fotograferen..en de wolk gaat heel langzaam
naar links, wat een verschil aan luchten zien we in dit uurtje.
Zonneharpen, ik kan daar van genieten. Heerlijk zittend op dit dijkje naar de
ondergaande zon kijken, en mensen van ons dijkje afhouden. Ze wilden op het
puntje gaan staan, maar dat mocht niet van ons en wij zaten hier als eerste, en
ze luisterde ook nog.....wat een geluk....;-)
Anders hadden we dit soort foto's niet kunnen nemen.
Je ziet nog één persoon lopen, nu kun je goed zien hoe hoog de ijsbergen zijn.
Even de andere kant van het dammetje met de verschrikkelijke wolken,
die wij gelukkig voorbij zien gaan.
De zon weerkaatst in het IJsselmeer.
En nog een wolk, wat lijken deze regen wolken allemaal op elkaar.
Daar gaat de zon weer een stukje naar beneden.
En zo ziet het er uit aan de linkerkant, er komt al een mooie
rode gloed over de wolken heen.
Geniet van de ondergaande zon...
En hier staat een persoon die we verboden hebben om op "ons" dammetje
op de punt te gaan staan, hij heeft nu foto's zonder dammetje.....
Kunnen jullie het nog hebben de winter foto's, zal zo snel mogelijk de andere
winter serie maken en dan ben ik door mijn winter voorraad heen. Maar wil
deze wel plaatsen want de vogels hebben het even in deze twee weken
slecht gehad. Die verdienen even de aandacht..;-)
