Sporen zoeken bij Zanderij Cruysbergen

Het is weer eens zo'n heerlijk dagje dat we de macrolens op onze body

 zetten. Een middagje even er op uit in de buurt. Dit is een klein natuurgebiedje, 

waar we altijd wel iets tegen komen.

Maar wanneer we naar het midden van dit gebied lopen weten we niet wat we zien. 

Wat een kleur, dit is prachtig om te zien.

Maar waar moeten we beginnen, al die kleine sporen zitten wel heel dicht op elkaar. 

Dit is nog niet zo makkelijk.

Het is dus goed zoeken, hier en daar staan er een paar los van de groep. 

We hebben de plantenspuit mee om bokeh cirkeltjes te maken, helaas

 lukt het ons niet. 

En moet deze nu rechts of links staan..?? wat een dun sprietje, adem in en 

afdrukken met de afstandsbediening om maar geen beweging in de 

camera te krijgen.

Deze foto's zijn van vorig jaar, hopelijk staan ze er weer. Dan gaan we weer proberen 

om bokeh cirkeltjes te maken.

Loes heeft haar foto's al eerder laten zien. 

Datum: 13-05-2012

Lieveheersbeestje

Er lopen in het voorjaar altijd wel een paar lieveheersbeestjes in mijn huis.

En in mijn kleine tuintje, waar nu krulgras groeit, dat denk ik een beetje, misschien is

 het gewoon onkruid, ik heb namelijk niet van zulke groene vingers. 

Hoopte ik vandaag ook een lieveheersbeestje tegen te komen, zonnetje schijnt 

een beetje en ik heb wel zin om even uit te proberen of ik een lieveheersbeestje 

 kan temmen...;-)

De hele dag in huis rond gekeken, maar tot 4 uur,  helemaal niets.

Om kwart voor 5 heb ik er één gevonden, camera stond al klaar met de macrolens, 

kon gelijk aan de gang.

Maar eigenlijk moet ik met het eten beginnen. Toch eerst even spelen 

met dit lieveheersbeestje.

Maar wat is deze snel, vliegt gelukkig niet weg, maar handmatig scherpstellen 

dat lukt echt niet.

Dan maar op automatisch scherpstellen en dat stukken makkelijker, 

alleen het scherpstelpunt zit nu wel soms op de verkeerde plek. 

Later zie ik ook waarom het lieveheersbeestje niet weg vliegt, er zit iets aan zijn 

pootjes. Wat het is weet ik niet, maar laat het nog heel even zitten. Want dit lukt

 me nooit geen tweede keer dat een lieveheersbeestje zulke

 kunstjes voor mij doet.

En wat ben ik blij dat ik mijn bloembakken gewoon lekker rommelig laat, 

de kleuren die je ziet zijn van de rode mosjes en een bloempje 

die er tussen zit. 

Dit is toch een super kunstje, daar zit ik dan echt op te wachten...

Hier is het lieveheersbeestje dat draadje aan het proberen weg te halen, ik heb 

hem maar even geholpen, heb nu wel genoeg foto's, en dat was inderdaad de 

reden waarom hij niet weg vloog.

Jammer dat ik de camera niet in de handen had, wat dat was wel een leuke

 afsluiter geweest.

Het zijn er weer genoeg, alleen maar foto's van mijn vriendje, maar kon niet kiezen. 

En met het eten is het ook allemaal goed gekomen...

Weten jullie het nog van elke maand een foto opdracht:

 afgelopen maand waren er maar twee en de uitdaging voor de maand mei is zo leuk...wil je mee doen, het is zeker geen verplichting, kijk dan even HIER

Deze foto's zijn ook te bestellen om als kaart naar iemand toe te zenden. 

Klik dan HIER. 

Een kaartje is zo leuk om te ontvangen.

Hoe een specht een houten zeilmast gebruikt

Het is even een paar jaar goed gegaan, deze zeilboot met houtenmast ligt al heel 

wat jaartjes in onze haven.

Maar plots heeft de grote bonte specht het door dat deze hol is. En dan kun je

 van alles verzinnen, maar meneer weet van geen ophouden.

De musjes hebben hun nestje er ook al ingemaakt. 

En dan moet het er toch maar een keer van komen. 

De mast gaat van de boot.

Gelukkig weten de mannen waar ze mee bezig zijn en doet de hijskraan

 verder het werk. Maar eerst moet de hijsband de lucht in. 

En daar komt de houtenmast heel langzaam uit zijn koker.

Goed in evenwicht houden en dan kan de houtenmast in stukjes gesneden worden. 

Even opmeten waar de verstaging allemaal zit en dan kunnen de zeilen

 er in gehesen worden.

En zo ziet een gat er uit die door een bonte specht is gemaakt. 

En het was er zeker niet ééntje...