Incanto Images Fotografie

Incanto Images betekent betoverende foto's.
Ik hoop dat de betovering werkt en dat je kan genieten van de foto's.
Van macro- tot landschapfotografie en alles wat daar tussen in zit.





Viroinval - Deel 2


In deel 1 vertelde ik al dat het tegen valt met het aantal vlinders in de Viroinval. 
Op deze maandag ochtend staan we om half 5 op om naar een ander plekje te rijden. 
Een mevrouw die hier woont vertelde ons dat daar zeker mooie vlinders moeten vliegen.
 We zijn op deze vroege ochtend alleen maar door elkaar gehusseld, wat een 
slechte weg en geen vlinder te zien.


Dat is een gemiste kans, we rijden weer naar de Tienne Breunont en weer op 
het zelfde plekje zitten het Dwergblauwtje en het Boswitje weer. 






We pakken onze spullen en Loes komt er achter dat de macro lens nog in het 
huisje ligt. De grote wisseltruc voor de Oehoe is de telelens in de tas blijven
 zitten. Gonnie en Loes rijden terug en ik moet even op de
 vlinders passen.






Gelukkig zitten ze nog op hun plekje wanneer ze terug zijn. 

Ik heb nog snel foto's moeten nemen, een aardige meneer heeft een tijd met
 mij staan kletsen over vlinders en waar wij allemaal zijn geweest om
 ze te vinden. 

Deze meneer had drie exemplaren gevonden op de Tienne Breumont en vertelde
 ons welk soort het was en wees ze alle drie aan, een echte vlinder kenner zo 
blijkt uit zijn verhaal.

Nu hadden we alle drie een eigen vlinder, we hadden ze denk ik zelf niet
 gevonden. Hier waren we natuurlijk heel blij mee.






Het Bruinblauwtje zit op de lastigste plek, een struik heel dicht achter hem. 
Hoge sprietjes die in beeld verschijnen. 






Gelukkig draait het Bruinblauwtje zo nu en dan, komt er toch nog een beetje
 kleur in de foto.






De Aardbeivlinder op de kleine pimpernel, die zit op een veel beter plekje en
 die doet zo nu en dan zijn vleugels even open.






De vlinderkenner had de kleine pimpernel al bij elkaar gebonden met een 
grassprietje zodat de bloempjes mooi in beeld komen.






En dan is het weer wisselen, ik leg mijn waterflesje bij de vlinder, zodat het 
makkelijk terug te vinden is. 






Zie je de vlinder zitten...??? Loes maakte deze foto van ons. Yvonne links en 
Gonnie rechts.

We krijgen het ook een beetje warm met de regenbroeken aan. Maar is in de
 ochtend echt wel nodig om te dragen, anders is alles nat voordat de dag nog
 moet beginnen.






Het Kalkgraslanddikkopje, die zit op een prachtige plek, met het
Kalkgraslanddikkopje kunnen we met het licht spelen 
dat door de bomen komt.






Het vinden van bokeh bubbels is nu niet moeilijk. 










Maar de andere kant op kijkend is nog mooier. Spelen met de andere kleine 
pimpernel bolletjes en de lichtval door de bomen, zijn we in ons nopjes.  
De goocheldoos attributen komen er uit...hier helpen we elkaar met het parapluutje. 
De zon komt iets hoger te staan en de statief om eventueel de plu aan vast te maken
 ligt in de auto. Het is maar een klein stukje lopen naar de auto, maar omdat 
het warmer wordt zijn we bang dat het niet lang meer duurt 
voordat het Kalkgraslanddikkopje gaat vliegen.






Het Klakgraslanddikkopje geeft ons alle tijd en ik loop met Loes naar de
Vliegenorchis terwijl Gonnie nog even bij dit vlindertje 
blijft zitten. 

We weten nog goed waar de Vliegenorchis staat, we lopen er gelijk heen, dat 
dachten we tenminste. We zijn bijna aan de andere kant van de berg, we moeten 
dus terug, ik weet van het dorre boompje, maar nu komen we van de 
andere kant aan gelopen. 






Maar dan zie ik het pad wat we gisteren met Bob gelopen hebben. 
Gelukkig de twee steeltjes staan er nog. 






We nemen er alle tijd voor, maar wat staat deze Vleigenorchis verkeerd om er
 iets van te maken. Nu hebben we alle tijd, gaat het ook nog waaien, we zijn 
ook een stukje naar boven gelopen op de berg, de kans op wind 
wordt dan groter.






Het is zo nu en dan even wachten dat de wind wat minder wordt en snel
 een foto maken.






Het komt uiteindelijk allemaal goed en Gonnie komt er ook even bij. Dan komt
 er een leuk stel om ook foto's te maken van de Orchideeën die op de berg 
staan en die vragen aan ons of we weten waar de Vliegenorchis staat, zo verscholen
 staan ze op dit punt je ziet ze niet staan, wat zijn ze blij dat ze nu ook foto's 
er van kunnen maken.

Na een korte nacht en al vele uurtjes weer in het veld gaan we even terug naar huis
 om warm te eten, want vanavond gaan we weer op stap. 






Loes gaat de foto's buiten in de tuin even bekijken, Gonnie knapt even een uiltje 
en ik loop een klein rondje in de omgeving. 

Na onze avondmaaltijd die we om drie uur eten, gaan we weer op stap. Tegen half 6 
rijden we weer over de hobbel de bobbel weg op zoek naar vlinders in dit
 vlinderparadijs volgens de bewoonster hier uit de omgeving, we weten dat
 we goed zitten want de vlinderkenner van vanmorgen ging hier in de
 avond ook heen. 






Omdat we zo langzaam rijden komen we dit Knikkendnagelkruid tegen. 
Een bijzonder plantje die bij Loes in de tuin staat en hier op de 
rode lijst staat.






Er staan er ook een paar met de bloempjes rechtop, maar een Knikkendnagelkruid 
moet knikkend op de foto.

Weer geen vlinder gezien..???


Tegen de avond komen we aan bij Roche a Lomme. 
Dat ligt tussen Nismes en Dourbes.






Het imposante kruis zien we vanaf de weg al staan, moeten we daar heen..?? dat 
wordt een stevige klim. Maar we willen de 50cm hoge Bokkenorchis zeker 
zien. Want die missen we nog.


En kan je vertellen dat het een zeer stevige klim is. Het eerste stuk dat gaat nog 
wel, maar dan moet je rechtsaf bij het info bord, dat was niet leuk meer, achter 
een boom gaan staan om even uit te rusten. Het foto apparatuur op de 
rug gaat nu wel wegen. 






Maar wat een prachtig uitzicht op deze rotsachtige kalksteenheuvel, het geeft 
een prachtig overzicht van de Viroinval streek.






En ze staan er echt zo hoog, de Bokkenorchis, heel mooi om te zien. 






En rond de klok van half 9 dalen we af naar beneden. Maar ik zie die steile
 helling naar beneden helemaal niet zitten, dat wordt op de bibs zitten en 
naar beneden glijden. Maar er loopt ook een pad rechtdoor met een bocht naar
 links, we pakken heel verstandig dat pad, en dan komen we uit bij het 
veldje van het informatie bord, het had op de heen weg helemaal niet zo 
vermoeiend hoeven te zijn. 

Gelukkig is het droog weer, het pad is ondanks de stenen en geulen goed te belopen. 
En dan gaan we alweer terug naar ons huisje. De laatste avond, 
het zit er alweer op.






De weg naast ons huisje, er komt heel weinig verkeer door heen en met de
 grote voortuin er voor hoor je echt niets wanneer je in bed ligt.






De voortuin, met de zon er stralend op schijnend.






De keuken, ruim genoeg voor ons drietjes. 






De huiskamer....






Het riviertje Viroin door Olloy.






Even naar beneden gelopen om onder de brug poortjes een foto te maken
 van de Viroin. 


En dat was weer een heel gezellig weekend met Gonnie en Loes. 
Dit gaan we zeker vaker doen. Lieve vriendinnen het was weer super gezellig.

Datum; 08-06-2015